Categorie archief: De corrupte bankwereld

Banken wereldwijd zijn in handen van een klein clubje mensen, voornamelijk leden van de Rothschilds familie. Omdat zij onmetelijk rijk zijn en alle financiën beheren is hun invloed op de wereld heel groot. Zij hebben ook zoveel macht dat ze regeringen naar hun hand zetten en zelf geld kunnen creëren.

De geheime bank die de wereld runt , BIS Bank ✅

De missie van de BIS

In 1925, jaren voordat de oprichting van de Bank for International Settlements een feit was, verklaarde Montagu Norman, president van de Bank of England: ‘Ik hoop zeer dat wij de komende zomer een private en exclusieve ‘centrale bankiersclub’ mogen verwelkomen. Een ‘club’ die in de aanvang klein is en groot in de toekomst.’ Dit idee leefde niet alleen bij Montagu Norman. Hij deelde dit met zijn collega’s Benjamin Strong, directeur van de Federal Reserve en Hjalmar Schacht, directeur van de Reichsbank. Schacht werd Reichsbank directeur tijdens de Weimar republiek in Duitsland en bleef dit onder Hitler tot 1939. Hij wordt gezien als de man die Hitlers oorlogsmachine financierde. Montagu Norman was president van de Bank of England van 1920-1944. In zijn tijd werd hij beschouwd als een van de machtigste mensen in de financiële wereld. Benjamin Strong was van 1914 tot 1928, het jaar waarin hij overleed directeur van de Federal Reserve. Tekenend voor de invloed van dit drietal is, wat Eustace Mullins over een geheim overleg in 1927 schrijft. In de hoorzitting die in 1931 in de Amerikaanse senaat werd gehouden –beschreven in ‘Secrets of the Federal Reserve’ van Eustace Mullins- vanwege het onderzoek naar de oorzaken van de Grote Depressie, wees alles erop dat de drie: Schacht, Norman en Strong hierin een zware verantwoordelijkheid hadden. Overdracht door de VS van goud aan Europa en verlaging van de Amerikaanse rente, tegen de markt in, na een geheim overleg tussen de heren, hadden een enorm boom-bust effect tot gevolg (niets nieuws onder de zon).  Met als gevolg het uitbreken van de economische depressie.

bis bank 6
In 1930 kregen Norman en Schacht hun zin: om de betaling van de oorlogsschulden van Duitsland aan de geallieerden te regelen werd de Bank for International Settlements (BIS) opgericht. McGarrah, de eerste voorzitter van het bestuur van de BIS onthulde echter de werkelijke missie van de BIS in Nation’s Business Magazine (1931): ‘De Bank staat compleet los van welke staats- of politieke bemoeienis dan ook. Voor overheidsfunctionarissen is er geen plaats in de directie. De bank is apolitiek. De bedrijfsvoering is opgezet op een commerciële en financiële basis. Overheden hebben geen invloed op en geen enkele verbintenis met het bestuur’. Het wekt daarom geen verbazing dat de BIS niet werd opgeheven toen er in 1931 een eind kwam aan de Duitse herstelbetalingen.

Aandeelhouders en zeggenschap

De oprichters van het eerste uur waren de Nationale Bank van België, Banque de France, Banca d’Italia, Reichsbank , drie Amerikaanse private banken (t.w. J.P. Morgan, the First National Bank of New York en the First National Bank of Chicago) en een consortium van Japanse private investeerders. Elk van de participanten kreeg per deelnemend land een gelijk aantal aandelen. Het is belangrijk om te weten dat alle genoemde centrale banken in die tijd in private handen waren. Er was niets ‘nationaal’ of ‘publiek’ aan de centrale banken. Het waren gewoon private banken met private aandeelhouders waaraan een monopoliepositie was toegekend. De oprichters van de BIS Bank handelden dus namens de aandeelhouders en de bank was daarom vanaf de oprichting een private onderneming. Na de oorlog werd een aantal, echter niet alle, centrale banken genationaliseerd, zoals de Bank of England en De Nederlandse Bank. Het is tot de dag van vandaag echter nog onduidelijk onder welke voorwaarden de private aandeelhouders van de genationaliseerde centrale banken hun positie hebben opgegeven. Het is niet nodig om aandelen te hebben, om toch in ‘side letters’ afspraken te maken waarin zeggenschap is geregeld.BIS bank 12

De Nederlandse Staat het voor het zeggen binnen De Nederlandse Bank sinds 1948, maar na de oprichting van de Europese Centrale Bank (ECB) in 1998, is deze zeggenschap slechts formeel. Als de Tweede Kamer vragen stelt over De Nederlandse Bank, dan wijst de Minister van Financiën op de afspraak dat het parlement zich niet mag bemoeien met het beleid van de ECB, dus ook niet met dat van filiaal De Nederlandse Bank. Dit bleek onder meer uit de reactie van Dijsselbloem op kamervragen, die werden gesteld naar aanleiding van de kwantitatieve geldverruimingspolitiek van de Europese Centrale Bank.

A member of a private security company stands beside a sign in front of the Bank For International Settlements (BIS) in Basel November 8, 2010. REUTERS/Arnd Wiegmann

Het is een onbeantwoorde vraag wat er gebeurde met de aandelen van de participanten van het eerste uur. Volgens Washington’s Blog stonden in april 2007 86% van de aandelen in de BIS geregistreerd op naam van de deelnemende centrale banken en werd 14% van de aandelen gehouden door private aandeelhouders. Vier jaar eerder, op 22 september 2003 publiceerde de BIS echter het bericht dat de aandelen van de private aandeelhouders verplicht zouden worden ingekocht. Omdat de BIS een besloten vennootschap is, kan het aandeelhoudersregister niet vrij worden geraadpleegd en moeten we het doen met de –eenzijdige- informatie. De Fed New York merkt op dat de private aandeelhouders geen stemrecht hadden (hebben), dit in tegenstelling tot de nu inmiddels 60 centrale banken die zijn toegetreden tot de BIS.

Op Washington’s blog van september 2011 staat in het artikel The World’s biggest central bank has private shareholders‘: “Het kan wel of niet waar zijn dat de private aandeelhouders geen stemrecht hebben. Maar eigenlijk is het niet van belang. Het is immers een bekend feit, dat machtige superrijken informeel hun invloed uitoefenen door gebruik te maken van stromannen. Daarom is het feit dat er private aandeelhouders zijn eigenlijk veel interessanter dan het antwoord op de vraag of ze al dan niet directe invloed uitoefenen.” Bovendien, waarom legt de BIS zoveel nadruk op de inkoop van private aandelen teneinde de private zeggenschap in de BIS terug te dringen, als de private aandeelhouders al geen stemrecht hadden. Het klinkt enigszins als een omgekeerde bewijslast.

De nazi connectie van de BIS

BIS Bank 9Adam Lebor schrijft in het hoofdstuk ‘The Second Tower’ van de ‘Tower of Basel’ dat de ECB is opgericht volgens de architectuur van de BIS Bank.  Niet alleen geldt dit voor de ECB, de BIS is volgens Lebor ook ten nauwste betrokken (geweest) bij Europese samenwerking c.q. eenwording. Hij plaatst in het genoemde hoofdstuk ‘The Second Tower’ de opmerking: ‘de ongemakkelijke, onuitgesproken waarheid is dat er opmerkelijke parallellen zitten tussen de plannen van de nazi’s voor de naoorlogse Europese economie en het proces van Europese monetaire en economische samenwerking zoals dat zich heeft ontwikkeld. De BIS loopt al een rode draad door beide ontwikkelingen. Directeur Puhl van de BIS (nazi) beschreef de bank als het enige echte buitenlandse filiaal van de Reichsbank, omdat het in de nazitijd het cruciale verbindingspunt was met het internationale financiële netwerk. Deze verbindingen overleefden WOII.’ De nazi invloed binnen de BIS voor en tijdens WO II  is door Charles Higham in ‘Trading with The Enemy’ met veel feiten aangetoond. Ook dat het fascisme niet beperkt was tot Duitsland en dat vooral bij de Amerikaanse en andere West- Europese grootbanken en multinationals sterke nazi sympathieën leefden. Over de naoorlogse verbinding tussen het fascisme en de EU zijn publicaties beschikbaar, zoals in de ‘Nazi-roots of the Brussels EU’ en het ‘factie’ boek van Adam Lebor ‘The Budapest Protocol’, dat hij geïnspireerd door het ‘Red House Report’ schreef. Als architect van de financiële organisatie van de EU is de voortgaande fascistische verbinding van de BIS waarschijnlijk, maar tot op heden niet overtuigend aangetoond.

bis bank 5De BIS opereert achter het IMF als een ‘dark horse’ en is selectief in wat er wel en wat niet gepubliceerd wordt. Over het oorlogsverleden van de bank wordt bijvoorbeeld op de site van de BIS een behoorlijke mate van openheid van zaken gegeven. Over de verbinding met het ‘netwerk’ zoals Quigley het noemt of over ‘de broederschap’ zoals Charles Higham schrijft, of met de ‘Deep State’, zoals de club ook vaak wordt genoemd, publiceert de BIS niets, zich beroepend op geheimhouding en immuniteit.

De mening over de BIS van een insider

In zijn boek ‘Tragedy and Hope: A History of the World in Our Time’ (1966), gaf dr. Carrol Quigley de sleutelrol weer die de BIS na WOII achter de schermen speelde in de financiële wereld. Dr. Quigley was hoogleraar geschiedenis aan de Universiteit van Georgetown. Ook wist hij als insider wat er omging binnen de kring van “internationale bankiers”.

Twee quotes over de BIS uit Tragedy and Hope:

“Ik heb kennis van de werking van dit netwerk omdat ik haar twintig jaar lang heb bestudeerd en ik gedurende twee jaar begin jaren ‘60 in de gelegenheid ben geweest om de geheime verslagen en documenten te bestuderen. Ik heb geen enkele aversie naar het netwerk toe en evenmin naar de meeste van hun doelstellingen, maar mijn grootste bezwaar is dat de betrokkenen bij het netwerk anoniem willen blijven en dat ze hun doelstellingen niet openbaar willen maken, hoewel hun rol in de geschiedenis van dermate grote invloed is, dat dit wel het geval zou moeten zijn.”

en:

“De krachten achter het financiële stelsel hebben nog een ander, verreikend doel, niets minder dan een wereldorde te creëren op basis van een in private handen zijnde wereldwijde financiële controle. Zo wil men het politiek systeem van elk land afzonderlijk controleren alsmede de gehele wereldeconomie. Het systeem zal op een feodale manier worden gestructureerd via ‘s werelds samenwerkende centrale banken door middel van in het geheim gesloten akkoorden. De hoofdzetel en het anker van dit systeem is de BIS in Bazel Zwitserland. Deze bank is in private handen en wordt gecontroleerd door banken die op hun beurt in private handen zijn.”

BIS bank 10

De sleutel van het succes van de BIS zit er volgens dr.Quigley in, dat “de internationale bankiers -vergaderd in de BIS- het geldsysteem van alle landen controleren en manipuleren en tegelijkertijd de schijn ophouden dat de controle bij de regering ligt.” Mervyn King ex president Bank of England en voorzitter van meerdere BIS comités gaf in een interview met auteur en journalist Adam Lebor in 2013 aan dat er geen besluiten worden genomen in Bazel: “Het is overdreven om te zeggen dat wij in Bazel politiek maken. Dit is voorbehouden aan de nationale centrale banken. De BIS vergaderingen zorgen ervoor dat wij beter zijn geïnformeerd.” Een praatclub van nette heren in streepjespakken, dus. BIS secretaris-generaal Peter Dittus zei in een interview met Der Spiegel in 2009 echter: “Onze kracht is dat we geen wetgevende macht hebben. Onze bijeenkomsten zijn niet gericht op besluitvorming. Het gaat om het uitwisselen van visies. Deze visies vinden hun verdere weg in de wereld op een subtielere manier, door een proces dat zou kunnen worden vergeleken met osmose” Met osmose bedoelde Dittus dat de informatie zo wordt gedoseerd dat doordringt wat moet doordringen in de hoofden van de spelers in de financiële wereld en via hen in die van de politiek.

Immuniteit en geheimhouding, waarom?

In 1987 werd het Headquarters Agreement getekend tussen de Swiss Federal Council en de BIS Bank.

Enkele kernpunten uit het akkoord:

  • Verregaande immuniteit voor de bank en voor het personeel, onschendbaarheid, vrijstelling van belastingen.
  • Medewerkers kunnen niet worden vervolgd voor handelingen die zijn verricht in het kader van de uitvoering van hun taak.
    Het gebouw en de archieven zijn niet toegankelijk voor de Zwitserse autoriteit.
  • Medewerkers, bestuurders van aangesloten centrale banken officiële genodigden genieten een met diplomaten vergelijkbare status, zo ook de papieren die zij in hun bagage hebben.
  • Er worden geen openbare verslagen gemaakt van de vergaderingen.
  • Er is geen democratische, parlementaire controle mogelijk.

Alles wat binnen besproken wordt is strikt vertrouwelijk. Transparantie komt niet in het BIS woordenboek voor. Niets wordt verwerpelijker geacht dan een indiscrete bankier.’ (Der Spiegel 2009)

“De heren BIS-bankiers hebben zichzelf volledig ingedekt. Nog sterker, ze mogen te allen tijde met hun gezin naar Zwitserland vluchten waar niemand hen voor de rechter kan slepen als vergelding voor het opblazen van het financiële systeem”

Willem Middelkoop

Er zijn zestig centrale banken lid van de BIS, inclusief die van Brazilië, Rusland, India, China en Zuid Afrika, de BRICS landen.

Wat is de rol van de BIS Bank?

De BIS is vergelijkbaar met een Chinese doos. Als je een la opentrekt dan zie je maar een deel van de inhoud ervan.

De delen zijn door hoge muren van elkaar gescheiden, waardoor de functionaris die de statistische informatie verzorgt, niets weet van wat er in de vergadering van de centrale bankiers wordt besproken. Ook werkt de BIS met spin-offs. Comités en commissies met een eigen structuur en organisatie, zoals het Bazel Comité voor supervisie van banken, waarvan Wellink jaren voorzitter is geweest en die Bazel I, II en III heeft geproduceerd als regelgeving waaraan de commerciële banken over de hele wereld zich dienen te houden. Verder is er het ‘Markten Comité’, waarheen de goudpool is verhuisd nadat het jarenlang onder regie van N.M. Rothschild & Sons in Londen was gecentreerd en sinds 2013 het ‘Financial Stability Board’, dat een grote rol speelt bij het ontwikkelen van de nieuwe orde, waarin het wereld financiële stelsel nadat het volgens verwachting zal zijn gecrasht op een nieuwe manier vorm zal worden gegeven met dezelfde bazen maar met andere regels en praktijken.

Bis Bank 7

De SDR (Special Drawing Rights), het ‘mandje’ van de belangrijkste wereldmunten: de Amerikaanse dollar, De Chinese renminbi, de Japanse yen, het Britse pond en de Europese euro, zal op het juiste moment worden verheven tot nieuwe wereldmunt, zoals dat met de voorloper van de euro, de ecu het geval is geweest. In oktober 2016 vond er een herschikking plaats van het mandje. De renminbi trad toe en de percentages van de euro, het pond en de yen namen af – de dollar een beetje-. Deze herschikking is een prelude op de situatie, waarin China een grote rol gaat spelen in de nieuwe orde. Vriend en vijand is het erover eens dat de Amerikaanse era van alleenheerschappij van de dollar aan zijn einde komt. Officieel gaat het IMF over de SDR. De werkelijkheid is dat de SDR een product is van de BIS en dat deze bank de steun heeft van zestig centrale banken (alle aandeelhouders van de BIS), waaronder China, Rusland, India en Brazilië (BRICS landen) en de Verenigde Staten (met zowel de Fed New York als de Federal Reserve als participanten, waarmee het het enige land is dat een dubbele deelname heeft). De bewering dat de BIS op Europa is gericht is nogal misleidend; het is de bank van de centrale bankiers, wereldwijd.

De balans en de verlies en winstrekening van de BIS Bank worden gepresenteerd in SDR. Op de balans per 31 maart 2016 stond een eigen vermogen van de BIS Bank van SDR 18,4 miljard en een balanstotaal van SDR 231 miljard, voor een bank een voorbeeldig eigen vermogen met 8% van het balanstotaal. De BIS had voor een geldwaarde van SDR 9,8 miljard aan goud in bezit en SDR 10 miljard aan goud deposito’s in bewaring van klanten. Klanten zijn hoofdzakelijk centrale banken, op de balans staan echter ook leningen aan landen en staatsobligaties.

‘Twee jaar geleden ontmoette ik in Sevilla een jonge Spaanse bankier. We raakte aan de praat over het corrupte financiële systeem . Ik zei dat we de FED moesten afschaffen omdat het maffia is. Hij zei dat hij in Basel werkte bij de BIS, dat is het hoofdkantoor van de maffia zo zei hij, ik kende de BIS toen nog onvoldoende. Nu weet ik waarover hij sprak.’

Hans Bakker

Onderzoeksjournalist Epstein in Harper’s magazine ‘Ruling the World of Money’ (november 1983). Hij was de eerste journalist, die een tipje van de sluier over deze bank optilde. Epstein trok drie hoofdconclusies uit zijn onderzoek:

  1. het hechte ‘geloof’ dat centrale banken los van hun overheid moeten werken.
  2. laat de politiek niet beslissen over de toekomst van het financiële stelsel
  3. als een van de centrale banken in de problemen raakt, dan moet door de anderen worden ingegrepen

BIS Bank 11

De BIS wordt niet zonder reden ‘het financiële Vaticaan genoemd. De BIS is geworden wat Montagu Norman al in de 20er jaren voor ogen had, al dan niet daartoe geïnspireerd door de belangrijkste aandeelhouder van de Bank of England (Rothschild). Norman was van 1920-1944 president van de Bank of England. Hij gold in zijn tijd als een van  werelds meest invloedrijke personen en de Bank of England was in zijn tijd nog een hoofdrolspeler in de wereld van het geld. De BIS heeft zich volgens de wens van Norman, Schacht en Strong ontwikkeld tot ‘de hoofdzetel en het anker van het financiële systeem’. Zorgvuldig beschermd tegen ongewenste bemoeienis.

BIS-bank 12Gelet op de enorme inkomens- en vermogensongelijkheid in de wereld van vandaag, de massale belastingontduiking van de superrijken, de 1:1 relatie tussen geld en macht en de rol die deze bank op het financiële wereldtoneel speelt, kan worden vastgesteld dat de BIS Bank geen belangstelling heeft voor het welzijn van alle wereldburgers maar slechts voor die van enkelen. Aan de vruchten herken je de boom.

© Ad Broere, econoom en auteur van ‘Geld komt uit het Niets’ en ‘Ending the Global Casino’, redactie Ivo Valkenburg

Voor onderzoeksjournalistiek is tijd, kennis, vakmanschap en geld nodig. De eerste drie kan Coöperatie De Vrije Media leveren, voor het laatste -geld – hebben we jou nodig. Als je lid wilt worden, dan help je ons daarmee. Als je wilt doneren dan zijn we er ook mee geholpen. 

Vond je dit artikel interessant ? Deel het dan of plaats het op je eigen blog of andere socialmedia kanalen.

Bron: BIS Bank, de geheime bank die de wereld runt – DVM

Je verdient genoeg, maar je bankpas zegt nee ✅

Afbeeldingsresultaat voor pinpas

Moord! Brand! De vlag van Europa staat niet langer op ons geld. Die is vervangen door het logo van ABN Amro en American Express. Hebt u het niet gezien? Is het u niet opgevallen? Vreemd. Het lijkt trouwens niemand op te vallen, daarom schreeuw ik in persona moord en brand. Was ik maar een populist, dan leidde ik een volksoproer.

Laat ik voor het gemak beginnen bij Ebele Wybenga, die dit weekend in Het Blad bij de NRC schreef over een poging zijn croissants met munten te betalen. Uit veiligheidsoverwegingen nam de bakker niet langer baar geld aan. Alsof bankbetalingen zo veilig zijn, wierp Wybenga in gedachten aan de bakker tegen. En voor de klant is het allemaal geen vooruitgang, dit betalen via de bank. Je bent als klant „steeds minder meester” over je betaalgedrag. Je laat een dataspoor achter dat misbruikt kan worden en je weet niet waar je virtuele geld uithangt.

Deze croissantoverpeinzing van Wybenga zou ik graag aanvullen met een Coca-Cola-overpeinzing van financieel journalist Brett Scott. Die was dit jaar in Nederland op bezoek bij de universiteit van Delft en wilde Coca-Cola kopen bij een automaat. Maar die accepteerde alleen cards. En niet de zijne. „Not all cards are created equal”, schreef Scott. Je zou denken dat zo’n automaat een simpele overeenkomst als koop wel kon regelen. „Waarom gaat deze vervloekte machine dit contract dan niet met me aan?”, gromde Scott. Je wilt Cola, je hebt geld, maar je kunt niet met je geld betalen.

Laat ik als derde overpeinzing dan mijn eigen observatie nog eens herhalen dat we niet langer betalen met geld waarop het symbool van de Europese Unie staat, maar met passen en kaarten vol logo’s van bedrijven. De vlag van Europa is vervangen door de vlag van Visa: dat is toch opzienbarend? Ons oude geld was publiek geld en, zoals Scott zegt, in principe „open access”. Je kon alles en iedereen ermee betalen. Het nieuwe geld is privaat. Het maakt je bij iedere aankoop afhankelijk van toestemming door bedrijven.

Dat die bedrijven een oorlog zijn begonnen tegen publiek geld is dus niet zo verrassend. Ze willen samen met staten binnenkort de hele wereld ontcashen. Het aantal pinautomaten wordt teruggedrongen, grote bankbiljetten worden afgeschaft en contante betalingen bemoeilijkt. IMF-econoom Alexei Kireyev heeft onlangs een paper geschreven waarin hij landen adviseert hoe snel te ontcashen zonder het publiek wakker te maken. The Macroeconomics of De-Cashing heet het en Kireyev benadrukt erin dat de private en publieke sector vooral moeten samenspannen tegen de burger.

In plaats van staatsmunten komt er dan alleen nog privaat geld: onze bankrekening. Dat is eigenlijk geen geld, maar een soort puntensysteem in bezit van private partijen die voor het gebruik een beloning vragen. Vragen ze te veel, dan kun je in een cashloze wereld niet meer van ze af, want je kunt je krediet niet meer omzetten in munten en biljetten. En intussen ben je voor het gebruik van dat krediet afhankelijk van ze geworden. Je hebt genoeg verdiend, je wilt Cola, maar je bankpas zegt nee. Je hebt krediet, maar je krijgt er geen bier meer voor, geen kritische boeken, geen politiek onwenselijk ticket naar Turkije.

Vanzelfsprekend luidt de belofte van de ontcashers dat we er allemaal beter van worden. Vooral de armen natuurlijk. De rijken beweren altijd dat de armen profiteren. Maar hoe? Geef ik vandaag een paar euro aan de daklozenkrantverkoper, dan kan die daarmee iets anders kopen. Wriemelen de grote private partijen zich morgen met hun pasjes tussen mij en mijn daklozenkrantverkoper, dan blijft er van die euro’s vanzelf weinig over. De armen en cashloosheid: je ziet niet meteen hoe dat een heilzame combinatie is.

Het boeiendst is de vraag waarom overheden af willen van het staatsgeld, en waarom ze hun taak binnenkort overdoen aan bedrijven. Critici van de ontwikkeling wijzen op overheidscontrole: de ontcashing biedt overheden en banken greep op je hele leven. Daarmee krijgen ze invloed op je gedrag en kunnen ze je dirigeren via je bankrekening. Dat is zo, maar dat is alleen zo omdat staten hun invloed op de burgers kennelijk volledig willen gaan uitoefenen via de datastromen van banken en bedrijven. Als dat geen lugubere nieuwe verhouding is!

Hoera, zeggen de media deze dagen. Hoera, de globalisering heeft gewonnen van het openlijk enge nationalisme in Frankrijk. Hoera voor de vrije handel, hoera voor de markt. Ja, ja, juich maar niet te vroeg, zeg ik. De volgende keer dat u uw boodschappen niet betaalt met de Spaanse koning of de Duitse adelaar, maar met het logo van de ING, zou ik toch eens wat langer naar dat globaliseringslogo kijken.

Maxim Februari is jurist en columnist.
Vond je dit artikel interessant ? Deel het dan of plaats het op je eigen blog of andere socialmedia kanalen.

Bron: Je verdient genoeg, maar je bankpas zegt nee – NRC

Bank insider onthuld hoe de financiële wereld werkelijk werkt ✅

Afbeeldingsresultaat voor ronald bernardVolgens eigen zeggen had Ronald Bernard contact met de echte machthebbers in deze wereld.  Een club van nog geen 10  duizend mensen die de wereld besturen buiten het zicht van het publiek.

Dat wij als bevolking eigenlijk niets te vertellen hebben blijkt maar weer eens uit dit interview.

 

 

Democratie is niets meer of minder dan een manier om de bevolking te doen laten geloven dat wij wat in te brengen hebben.

Het is overigens wel opmerkelijk dat een insider dit mag vertellen, want normaal gesproken worden afvallers direct uit de weg geruimd.  Dus blijf kritisch als het over dit soort zaken gaat.

Ronald Bernhard is tegenwoordig bezig met het opzetten van een nieuw soort bank, die volgens eigen zeggen wel eerlijk werkt.  Maar dit kan natuurlijk de werkelijke opzet zijn.  Zorg dat de mensen die het systeem door hebben en dreigen de banken in diskrediet te brengen ondervangt en een alternatief biedt dat natuurlijk op de achtergrond door diezelfde elite wordt  beheerd.

 

 

 

Vond je dit artikel interessant ? Deel het dan of plaats het op je eigen blog of andere socialmedia kanalen.

Laten de Fransen zich bedonderen door Macron ? ✅

De Fransen zijn in een keer helemaal dol met de nieuwe kandidaat Macron, die uit het niets leek op te duiken.

Maar is hij wel de man die ze denken dat hij is en is het niet iets te toevallig dat er plotseling een kandidaat op staat die geheel pro europa is ?

Want wie is deze man eigenlijk?

  • Hij werkte tussen 2004 en 2008 als Inspecteur van Financiën bij het ministerie van economische zaken in Frankrijk.
  • In 2007 diende hij als plaatsvervangend rapporteur voor een Commissie om de Franse economische groei  te verbeteren onder leiding van Jacques Attali .
  • In 2008 betaald hij € 50.000 om zichzelf uit zijn regering contract te kopen en vertrok om te werken als een goed betaalde bankier bij de Rothschild & Cie Banque .

Een man dus die heel goed weet van binnenuit hoe de financiële wereld in elkaar zit. En zoals velen wel weten wordt die gehele wereld beheerd door de familie Rothschild en hun banken.

Vervolgens wordt deze man, die dus vanuit de inner circle van Rothschilds komt, uit het niets naar voren geschoven als presidentskandidaat

Met andere woorden Macron is het Franse gezicht van de Illuminati

 

Vond je dit artikel interessant ? Deel het dan of plaats het op je eigen blog of andere socialmedia kanalen.

Top 50 bedrijven VS stallen 1,6 biljoen dollar in belastingparadijzen ✅

De top 50 van de grootste Amerikaanse bedrijven, waaronder Apple, Pfizer, Goldman Sachs, Chevron en Wal-Mart stalden tussen 2009 en 2015 circa 1,6 biljoen dollar in belastingparadijzen – 200 miljard dollar meer dan in 2014 – zo blijkt uit een nieuw Oxfam-rapport.

Het nieuwe Oxfam-rapport Rigged Reform onthult dat Amerikaanse multinationals steeds vaker gebruikmaken van belastingparadijzen. Bovendien zetten ze politici enorm onder druk om nog meer belastingvoordelen in de wacht te slepen.

Het rapport waarschuwt ook dat door de hervormingen van het Amerikaanse belastingsysteem die president Trump voorstelt, overheden wereldwijd onderling de strijd om de vennootschapsbelasting te verlagen nog zullen opvoeren. Overheden over de hele wereld, waaronder ook ontwikkelingslanden, lopen door deze fiscale concurrentiestrijd miljarden aan belastinginkomsten mis.

Het rapport stelt vast dat:

  • De 50 grootste Amerikaanse bedrijven gebruikmaken van een netwerk van tenminste 1.751 dochterondernemingen in belastingparadijzen. Zij registreerden daardoor tussen 2009 en 2015 circa 1,6 biljoen dollar winst in belastingparadijzen. Ten opzichte van 2014 is dat een toename van 200 miljard dollar en 143 dochterondernemingen die geregistreerd zijn in belastingparadijzen.
  • De 50 multinationals gaven in de periode 2009-2015 2,5 miljard dollar uit aan het beïnvloeden van de Amerikaanse overheid. Hiervan werd 352 miljoen dollar besteed aan het lobbywerk voor fiscale voordelen. Dit hielp hen om 423 miljard dollar aan belastingvoordelen te krijgen. Oxfam schat in dat elke dollar die deze bedrijven investeerden in het lobbyen voor gunstiger belastingregels, 1.200 dollar aan belastingvoordelen opleverde.
  • Een door Trump geplande belastingmaatregel zou de 50 grootste bedrijven een eenmalige belastingkorting opleveren van 312 tot 327 miljard dollar. Hier stopt het niet. Trump plant verder nog vergaande hervormingen zoals een verlaging van de belastingtarieven en andere fiscale voordelen.

Het Oxfam-rapport toont aan hoe de fiscale hervormingen die president Trump voorstelt in de eerste plaats de rijksten in de maatschappij bevoordelen. Dit ten koste van de armste gemeenschappen, zowel binnen als buiten de VS. Ook de voorgestelde verlaging van de Amerikaanse vennootschapsbelasting, van 35 procent naar 15 procent, komt vooral multinationals ten goede.

Ook België onder druk

De vele belastingvoordelen en het voorstel om de vennootschapsbelasting in de VS te verlagen past binnen de vernietigende fiscale concurrentiestrijd die landen wereldwijd voeren om investeringen van bedrijven aan te trekken. Zo daalde het gemiddelde tarief voor vennootschapsbelasting van de G20-landen van 40 procent, 25 jaar geleden, naar minder dan 30 procent vandaag. Ook Europese landen, zoals het Verenigd Koninkrijk, Nederland en België, die onder leiding van minister Van Overtveldt de vennootschapsbelasting wil verlagen van 33,99 procent naar 25 procent, doen mee aan deze concurrentiestrijd.

Ook België ondergaat druk van deze grote Amerikaanse bedrijven. Zo zette de machtige Amerikaanse bedrijvenlobby “Amcham” de Belgische overheid vorig jaar onder druk om de vennootschapsbelasting te verlagen met behoud van de schadelijke notionele interestaftrek.

Maaike Vanmeerhaeghe, beleidsmedewerker ‘eerlijke belastingen’:

“Overheden moeten de fiscale concurrentiestrijd dringend stoppen. In plaats daarvan moeten ze samenwerken en multinationals verplichten hun eerlijke deel van de belastingen te betalen. Oxfam roept de Europese landen op om een leidersrol op te nemen en op het internationale toneel te pleiten voor fiscale transparantie en harmonisatie. Het is tijd voor politieke daadkracht en moedige politici die zich niet laten bespelen door de machtige bedrijvenlobby, maar wel door het algemeen belang.”

Vond je dit artikel interessant ? Deel het dan of plaats het op je eigen blog of andere socialmedia kanalen.

Bron: Top 50 bedrijven VS stallen 1,6 biljoen dollar in belastingparadijzen – DeWereldMorgen.be

De negatieve rente is in aantocht ✅

Bijna niemand heeft het in de gaten of durf het te zeggen, maar de banken drukken zoveel papier geld bij dat je niet meer kunt spreken over inflatie. Het gaat in deze video over dollars. Maar voor de euro geldt hetzelfde.
Wanneer de banken alle saldo’s contant uit zouden moeten betalen aan alle Europese rekeninghouders. Dan zou er nooit voldoende papiergeld en munten genoeg zijn om te verzilveren. Dat heet dan bankroet.
Dan wordt alles en onbetaalbaar.
Negatievere rente op je spaargeld ligt al op de roer.

De Triodosbank heeft de rente al op 0 gezet en sluit negatieve rente niet uit.

 

Vond je dit artikel interessant ? Deel het dan of plaats het op je eigen blog of andere socialmedia kanalen.

 

Wat je zou moeten weten over de banken ✅

Afbeeldingsresultaat voor corrupt bankerNa een faillissement van mijn eigen bedrijf , waarin de bank een behoorlijke grote rol speelde, ben ik me gaan verdiepen in de bankwereld.

En ik kan je zeggen dat ik daar niet vrolijk van werd en op zijn minst erg verbaast over was hoe zij te werk gaan.

Ik heb een aantal van deze “ontdekkingen” hier op een rijtje gezet.

Wist je dat;

  • Banken zelf geld mogen creëren door het verstrekken van leningen ( schuld) en hiervoor maar 4 % eigen vermogen hoeven te hebben
  • De Nederlandse bank en bijna alle nationale banken ter wereld voor het grootste deel privé bezit zijn van de Rothschild familie
  • Dat alle banken ter wereld uiteindelijk verantwoording moeten afleggen aan de grote banken die allemaal eigendom van de Rothschild zijn
  • Het financiële centrum van de wereld zich in Londen bevindt, in een gedeelte dat City of London heet. Maar dat dit gedeelte van Londen een onafhankelijke staat is die aan geen enkele organisatie verantwoording hoeft af te leggen ( vergelijkbaar met Vaticaanstad)
  • Door deze machtspositie van de banken , bijna elke euro voor bijna 50% bestaat uit rente die natuurlijk bij die zelfde banken weer terug komt
  • Het systeem dat deze banken hanteren vergelijkbaar is met een piramide spel en dus gedoemd is te crashen, wat dan ook  van tijd tot tijd bewust gebeurt om weer ruimte te scheppen voor nieuwe leningen
  • Dat er nog maar 4 landen op de wereld zijn die geen nationale bank van de Rothschilds hebben, Cuba, Noord-Korea, Venezuela en Syrië .   en dat zijn wel de landen waar Amerika nu heel erg druk mee bezig is om een vinger in de pap te krijgen.

Uit het bovenstaande kun je wel herleiden hoeveel invloed de banken en daarmee de Rothschilds hebben op deze wereld.   om dit te benadrukken hier een uitspraak van Mayer Amshel Rotschild:

 Het me niet uit wie er in de regering zit, als ik de financiën van hun maar beheer 

Afbeeldingsresultaat voor rothschild if i own the bank

Vorige week heb ik diverse politieke partijen aangeschreven om te polsen wat zij hiervan vinden en misschien nog wel belangrijker hier aan denken te doen.   Misschien wel een zinloze actie als je beseft hoever de macht reikt van de bankenwereld, maar toch hoop ik dat er mensen wakker worden en zien hoe wij met zijn allen in een val zitten die door ons zelf in stand wordt gehouden.

Want willen wij niet allemaal graag die nieuwe auto, die eigenlijk te duur is?  Of dat andere huis wat nog groter is?   Kortom het is deze banken gelukt om ons boven onze stand te laten leven en dit met leningen te laten bekostigen.  Leningen van niet bestaand geld waarover wij echte rente moeten betalen.

Daarom moeten tegenwoordig ook bijna alle leden uit een gezin werken, de man de vrouw en als het kan ook de kinderen zo vroeg mogelijk.  Allemaal om de banken nog meer te spekken. Want dat doen we met zijn allen.

We kunnen ook iets langer sparen en iets minder wensen hebben ,  dan kost het ons uiteindelijk minder en zijn we meer tevreden.   Want alles wat je leent betaal je uiteindelijk, misschien via allerlei omwegen, wel dubbel.

Afbeeldingsresultaat voor rothschild if i own the bank

Vond je dit artikel interessant ? Deel het dan of plaats het op je eigen blog of andere socialmedia kanalen.