Tagarchief: plato’s grot

Vlinders zijn vrij (29) – VERTROUWEN

VERTROUWEN

 

Vraag: Is het waar wat L. Ron Hubbard zei: ‘Op de dag dat we elkaar volledig kunnen vertrouwen, zal er wereldvrede zijn’?

Antwoord: Nee, niet echt, omdat hij het zo laat klinken, dat als we er maar aan werken om elkaar te vertrouwen, en daarin ook nog slagen, dat we dan wereldvrede kennen.

Dit is weer zo’n onjuiste verdraaiing van de waarheid uit het filmtheater.

 

 

 

De internationale gemeenschap waar ik meer dan zeventien jaar mee verbonden ben geweest, spendeerde de meeste tijd aan het leren vertrouwen van elkaar, met diverse technieken en processen zoals ‘The Forum.’ Er was wat vooruitgang en die gemeenschap was misschien wat verdraagzamer dan elders, maar ik kan niet zeggen dat ze er ver mee kwamen.

Elkaar vertrouwen echter, is niet een doel op zichzelf; het is een bijproduct, zoals Jed McKenna het over het bijproduct onthechting heeft. Het is iets wat het resultaat is van iets anders.

Het enige waar je op dient te vertrouwen is je Oneindige Ik. Als je die vertrouwt, dan vertrouw je automatisch alles en iedereen in jouw holografische ervaring, omdat die door jouw Oneindige Ik is gecreëerd, tot op het kleinste detail.

Als je op jouw Oneindige Ik vertrouwd en er verschijnt iemand in jouw hologram, dan weet je dat je die ook kunt vertrouwen – dat ze het filmscript volgen van jouw Oneindige Ik, woord voor woord – omdat ze er alleen zijn op verzoek en met toestemming van jouw Oneindige Ik.

Als je steeds maar in gedachten hebt dat iemand daarbuiten jouw iets slechts zou kunnen aandoen, dan is het nutteloos om te proberen elkaar te vertrouwen. Als je op je Oneindige Ik vertrouwt, dan weet je dat zoiets gewoon niet mogelijk is.

Daarom kun je beter zeggen: ‘Op de dag dat we onze Oneindige Ik volledig vertrouwen, zal er wereldvrede zijn.’

Ja, individuele vrede is mogelijk, ondanks wat er daarbuiten in jouw hologram gebeurd. Individuele vrede is het enige waar je door je vrije wil controle over hebt. Ook als oorlog en geweld om je heen losbarsten, kun je nog steeds vrede ervaren omdat je volledig op je Oneindige Ik vertrouwt en op de ervaringen die het voor je creëert.

Als we het nog breder trekken kunnen we zeggen: ‘Op de dag dat we onze Oneindige Ik volledig vertrouwen, zullen we wereldvrede ervaren.’ Maar dat zal voor één Speler tegelijk zijn, met onvoorwaardelijk vertrouwen in zijn Oneindige Ik

…wat, zoals ik zei in hoofdstuk achttien, iets is dat niet zomaar komt.

We hebben in jaren onze Oneindige Ik niet vertrouwd en gaven onze plaats in het leven de schuld, terwijl we ons tegen zijn ervaringen voor ons afzetten. Dat te veranderen zal tijd kosten.

Maar met Roberts proces, met spirituele autolyse en het loslaten van oordelen en angsten – in het bijzonder de egolagen die je laten denken dat je de bus moet besturen – zul je weldra weten dat je Oneindige Ik te vertrouwen is en in feite het enige is wat je hoeft te vertrouwen. De rest zal allemaal volgen.

Zoals de Bijbel zegt:

Vraag je dus niet bezorgd af: ‘Wat zullen we eten?’ of: ‘Wat zullen we drinken?’ of: ‘Waarmee zullen we ons kleden?’… dat zijn allemaal dingen die de heidenen najagen. Jullie hemelse Vader weet wel dat jullie dat alles nodig hebben. Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden.1

En geparafraseerd in de taal van het holografisch universum:

Richt je op het vertrouwen van je Oneindige Ik, en weet dat het voor de rest zal zorgen.

‘Maar,’ hoor ik je vragen, ‘hoef ik dan helemaal niets te doen? Ik bedoel, kan ik erbij gaan zitten en erop vertrouwen dat mijn Oneindige Ik me zal voeden, mijn familie kleden, me een dak boven m’n hoofd geven en voor onze noden zal zorgen? Is dat niet een ietsje onverantwoordelijk?’

Wel… ja, dat wil ik inderdaad zeggen; en nee, het is helemaal niet onverantwoordelijk, wat overigens een oordeel zou zijn, alweer vermoedelijk geleerd van onze ouders. Trouwens, wie anders zou jouw hologram met eten, kleren, familienoden en het dak boven je hoofd kunnen creëren dan jouw Oneindige Ik?

Maar ik wil er zeker van zijn dat we de nadruk op het juiste woord leggen: ‘Hoef ik werkelijk niets te doen?’ Alles wat je hoeft te doen, is Speler zijn en het holografische universum ervaren die jouw Oneindige Ik voor je creëert. Verder niets.

Ik wil niet de indruk geven dat de tweede helft alleen maar bestaat uit de hele dag zitten. Dat zou ontzettend saai worden (tenzij je dat gelukkig maakt). Eigenlijk is het coconleven voller, interessanter en actiever dan ooit. Maar in plaats van iets te ‘laten gebeuren,’ of het hebben van doelstellingen, agenda’s en plannen, reageer je eenvoudig van moment tot moment op de omstandigheden die jouw Oneindige Ik creëert. In de tweede helft kun je alleen in ‘reactieve mode’ leven, zoals Robert Scheinfeld het noemt.

Bij het woord reactief wil ik niet zeggen dat je geen beslissingen neemt. Dat doe je wel; soms zelfs beslissingen voor de toekomst, zoals het plannen van een seminar of een trouwdatum voor één van je kinderen. Als in onze realiteit een holografische ervaring verschijnt, zijn we vrij erop te reageren; om te doen wat ons goed lijkt en nodig voor het moment. Dat is heel wat anders dan iets ‘laten gebeuren’ of het gevoel hebben dat we ‘iets moeten doen’ in ons leven. Een Oneindige Ik heeft ongetwijfeld vele interessante ervaringen gepland voor zijn Speler – zeker in de tweede helft van het spel – als we maar stoppen met zelf regelen en vertrouwen op onzeOneindige Ik, dan krijgen we een leven waarvan je alleen maar kunt dromen en wat onszelf nooit zou lukken.

Ik neem aan, omdat je dit boek leest, dat je niet totaal gelukkig bent met de manier waarop je leven zich ontwikkelt. Ik neem ook aan dat je vindt dat jij de buschauffeur bent. Waarom zou je jouw Oneindige Ik geen kans geven, het vertrouwen geven en de boel eens loslaten?

Je zou kunnen experimenteren met de drie oefeningen uit hoofdstuk achttien, voor vierentwintig uur alleen maar doen wat je leuk vindt, en Ja zeggen tegen alles wat in jouw hologram verschijnt, voor vierentwintig uur maar. Ik ben er van overtuigd dat je na die drie dagen genoeg direct bewijs zult hebben dat jouw Oneindige Ik te vertrouwen is en dat je dat vertrouwen meer en meer zult gaan beoefenen.

Alle vertrouwen begint met vertrouwen in je Oneindige Ik.

 

EINDNOTEN

  1. Biblija.net, Mattheüs, 6.31-33 – Verder lezen

 

Description: dutch coverVlinders zijn vrij is een boek geschreven door Stephen Davis. Hij verwoord in dit boek zijn kijk op onze werkelijkheid. Een kijk die voor een groot gedeelte aansluit bij mijn eigen kijk op de werkelijkheid, de virtuele holografische realiteit.

Omdat Stephen het op een zeer unieke wijze beschrijft wil ik jullie dit niet onthouden. De komende tijd zal ik het complete boek op mijn blog publiceren.

Stephen heeft zijn boek vrijgegeven voor publicatie.

 

Voor de totale inhoudsopgave kijk op: Vlinder zijn vrij

Vlinders zijn vrij (28) – KARMA, OORZAAK & GEVOLG

KARMA, OORZAAK & GEVOLG

Vraag: Hoe zit het met karma?

Antwoord: Zoals ik steeds heb gezegd, zit er iets van waarheid in elke filosofie, elke religie en elk spiritueel pad; maar in de eerste helft van het Mensenspel werd die waarheid in meer of mindere mate geperverteerd, om voor de Speler inperkingen en restricties op te werpen. Anders zou het spel namelijk niet werken.

Op die manier is de waarheid over karma op vele manieren verdraaid en betekent het verschillende dingen voor verschillende mensen: ‘Oog om oog, tand om tand;’1 ‘wie zaait zal oogsten;2 het goede beloond, het kwade gestraft; kwaad in vorige levens geeft vergeldend lijden; als je kwaad doet kom je als lagere levensvorm terug; spiritueel goede handelingen brengen geluk; of het omgekeerde, kwade handelingen brengen ongeluk.

We vinden in ieder bij deze gezegden het eerste-helft denken terug, zoals oordelen en overtuigingen; hét bewijs dat karma, ongeacht de betekenis, in het filmtheater thuis hoort.

Wat is er daarom waar over karma?

Karma is niet straffen of vergelden, maar eenvoudig een uitdrukking of consequentie voor natuurlijke handelingen. Karma betekent ‘daad’ of ‘handeling’ en in bredere zin het universele principe van oorzaak en gevolg, actie en reactie, dat alle leven regelt.3

Karma is daarom in de basis ‘oorzaak en gevolg.’

Karma betekent: als je dit doet gebeurt er dat. Bij een slecht karma worden foute handelingen in het verleden (of in vorige levens) in heden of toekomst vereffend. Bij een goed karma worden juiste handelingen in het verleden (of in vorige levens) in heden of toekomst beloond.

Maar als een Speler niets verkeerd kan doen – wat de waarheid is – hoe kan er dan karma zijn dat moet worden vereffend? Karma is eenvoudig wéér een geloof dat tijdens de coconfase in de berm zal belanden op onze weg naar transformatie.

Maar veel Spelers in het Mensenspel denken nog steeds in termen van: ‘als ik dit doe, gebeurt er dat,’ hoewel ze het geen karma noemen. Ze noemen het de wet van ‘oorzaak en gevolg’…

… maar er is geen wet van ‘oorzaak en gevolg.’

Die zogenaamde wet van ‘oorzaak en gevolg’ is slecht een geloofssysteem en, net als ruimte en tijd, een functie van het hologram en daarom niet echt.

Herinner je het ‘geloven is zien;’ dus als je gelooft in de wet van oorzaak en gevolg, dan zul je die overal om je heen zien.

Wat dan als je daar niet in geloofd?

Over de jaren heen hebben diverse mensen totale veronachtzaming laten zien voor de wet van oorzaak en gevolg. Jezus bijvoorbeeld negeerde deze wet door over water te lopen4, of voedde de menigte met enkele vissen en wat brood5, of genas de zieken6 of deed doden herrijzen.7

Sai Baba negeert blijkbaar de wet van oorzaak en gevolg door vibhuti te produceren of juwelen vanuit het niets.8

In zijn boek The holographic universe noemt Michael Talbot andere gedocumenteerde voorbeelden van minder bekende mensen die feiten tonen buiten de wet van oorzaak en gevolg. Bijvoorbeeld:

De bioloog Lyall Watson onderzocht een zogenaamde Filippijnse psychische genezer. In plaats van de patiënt aan te raken, hield deze zijn hand slechts 20 cm boven het lichaam en wees op de huid, waarna er ogenblikkelijk een insnijding ontstond. Watson was bij diverse gevallen van ‘s mans psychekinetische kunde niet alleen getuige, maar liep, toen de man een wat bredere vingerbeweging maakte dan gebruikelijk, een snee in de rug van zijn hand op. Hij heeft daar tot op de dag van vandaag een lidteken.9

Een onderzoekers, lid van het Parijse parlement met de naam Louis-Basile Carre de Montgeron, was getuige van zoveel wonderen, dat het wel vier dikke volumes kon vullen… Zo bracht een convulsionaire[††]haar rug zodanig in een boog, dat haar onderrug werd gedragen door een scherpe spies. Vervolgens verzocht zij dat een vijftig pond wegende steen aan een touw tot grote hoogte zou worden opgehesen, en liet zij toe dat men die met al zijn gewicht op haar maag liet vallen. De steen werd nogmaals opgehesen en zij stond nogmaals toe die te laten vallen en nogmaals en nogmaals, maar de vrouw bleek er niet door te worden aangetast. Zij bleef moeiteloos in deze ongemakkelijke positie zonder pijn of letsel en liep na de beproeving gewoon weg, zonder dat er ook maar iets aan haar rug was te zien.10

Er zijn verhalen over yogi’s die op een spijkerbed kunnen slapen zonder pijn of tekenen van huidbeschadiging11; en er zijn misschien wel 5000 leden van de Pentecostal Holiness kerken12 waarop de beet van een giftige slang geen effect heeft, ook niet het drinken van vergif.

En natuurlijk het fenomeen van vuurlopen13 (in het westen populair gemaakt door Tony Robbins) waarbij mensen ervan worden overtuigd dat de ‘wet van oorzaak en gevolg’ voor hen tijdelijk wordt uitgesteld en waarbij ze over gloeiende kolen lopen die normaal hun voeten zouden branden, maar nu zonder dat effect.

In hoofdstuk twintig had ik het over meervoudige persoonlijkheidsstoornissen en een groot aantal gevallen, waarbij het menselijk lichaam ‘oorzaak en gevolg’ lijkt te negeren. Er zijn voorbeelden waarbij zich een ziekte voordoet zonder enige oorzaak, of zich niet voordoet als er juiste wel een oorzaak aanwezig is. Hoe kunnen mensen hun hele leven roken en nooit kanker krijgen als roken de oorzaak van kanker is? Als HIV de oorzaak is van AIDS, hoe kunnen duizenden mensen met de diagnose HIV positief na dertig jaar nog leven, er geen medicijnen voor nemen en nog steeds gezond en gelukkig zijn14?

De film The matrix ging over Neo die leerde los te breken uit zijn geloof in de ‘wet van oorzaak en gevolg.’ Daarover zijn tegen het einde twee beroemde scènes waarin hij succes boekt – de eerste, als Neo van dichtbij wordt beschoten met zes kogels en tijdelijk lijkt te sterven, maar weer overeind komt en verder vecht; en als hij de matrix ontrafeld en de kogels die op hen af komen stopt, er een uit de lucht plukt, bekijkt en voor hem op de grond laat vallen.

We zijn geneigd dit soort voorbeelden als bovennatuurlijk af te doen, terwijl ze zich in feite buiten ons geloof in ‘oorzaak en gevolg’ stellen.

In A course in miracles staat: ‘Dit is een cursus in oorzaak zonder gevolg.’15

De grote kwantumfysicus David Bohm betoogde:

…dat de wijze waarop wetenschap met oorzakelijkheid omging veel te beperkt was. Men zag bij effecten één of meerdere oorzaken. Maar Bohm vond dat effecten een oneindig aantal oorzaken hebben… Bohm moest toegeven dat je die onafzienbare cascade aan oorzaken die leidden naar een bepaald effect meestal kon negeren, maar vond het voor de wetenschap belangrijk te beseffen dat een enkel geval van oorzaak en gevolg niet los gezien kon worden van het universum als geheel.16

Maar ondanks bewijzen van het tegendeel, blijft ‘oorzaak en gevolg’ ons meest basale, ingewortelde en onbetwiste geloofssysteem, waarvan de historie ver terug gaat tot aan het begin, toen Adam en Eva werd gezegd dat het eten van de appel problemen met de Heer zou opleveren.

Wie heeft je verteld dat je naakt bent? Heb je soms gegeten van de boom waarvan ik je verboden had te eten?17

Graag wil ik een interessant fenomeen noemen, dat in eerste instantie op karma of ‘oorzaak en gevolg’ lijkt, maar het niet is.

Als Spelers in het Mensenspel lijken we van tijd tot tijd gelijksoortige hologrammen te ervaren. Het lijkt of ervaringspatronen ons volgen – ons zelfs belagen – en zich steeds weer herhalen. Een vrouw die een bepaald soort mannen aantrekt, een alcoholicus die haar mishandeld bijvoorbeeld. Een man die de ene na de andere baan verliest, altijd om dezelfde reden. Mogelijk herken je dit soort patronen bij jezelf.

Wat is hier aan de hand?

Als we als Spelers voortdurend gelijksoortige hologrammen ervaren, kunnen we er als slachtoffer van karmaof van ‘oorzaak en gevolg’ tegen aankijken; van iets of iemand daarbuiten, dat we het effect zijn van iets of iemand die de oorzaak is. Totdat we het feit accepteren dat we nooit het effect van iets of iemand kunnen zijn, totdat we de ideeën van slachtoffer en dader loslaten, totdat we er niet langer van uitgaan dat de oorzaak overal is, behalve bij onze eigen Oneindige Ik.

Dit geldt ook voor de tweede helft van het Mensenspel, als onze Oneindige Ik situaties voor ons creëert die overeenkomen met die uit de eerste helft, toen we nog energie aan het daarbuiten toekenden. Het geeft ons de kans om die energie ‘terug te vorderen’ en onszelf niet langer als het effect van onze holografische ervaringen te zien.

Met andere woorden, we kunnen karma als een serie holografische ervaringen zien die ons door eenOneindige Ik worden aangeboden, om de Speler een kans te geven om zelfverantwoordelijkheid te nemen – 100% oorzaak – voor de eigen reacties en respons.

Op de oorspronkelijk grade chart, ontwikkeld door L. Ron Hubbard voor Scientology in de 70-ger jaren, was het EP (‘End Phenomenon’ of eindresultaat) van het niveau OT VIII ‘de levensoorzaak (materie, energie, ruimte en tijd).’ Dit werd in 1988 herzien18 (na Hubbards dood) omdat het met de aangeboden technieken van deze kerk onmogelijk te bereiken viel; maar het was in beginsel een goede gedachte.

En het ís te bereiken; maar het proces daartoe houdt in, dat we om moeten leren gaan met dat geloof in ‘oorzaak en gevolg,’ en met de oordelen en angsten die er aan ten grondslag liggen.

Zoals in hoofdstuk eenentwintig al is gezegd, is dit een lastige waar ik zelf nog niet klaar mee ben. Dit is daarom alles wat ik er nu van kan zeggen.

 

EINDNOTEN

 

  1. The Holy Bible, King James Version, The Gospel according to St. Matthew, 5.38 – Verder lezen
  2. Ibid. Galations, 6.7 and Job, 4.8 – Verder lezen
  3. Wikipedia, Karma – Verder lezen
  4. Wikipedia, Walking on water – Verder lezen
  5. Wikipedia, Feeding the multitude – Verder lezen
  6. Jesus Heals the Sick at Gennesaret – Verder lezen
  7. Lazarus Raised from the Dead – Verder lezen
  8. Haraldsson, Erlendur en Karlis Osis, The Appearance And Disappearance Of Objects In The Presence Of Sri Sathya Sai Baba – Verder lezen
  9. Talbot, Michael, The Holographic universe, pp. 126-127 – Verder lezen
  10. 10. , p. 130 – Verder lezen
  11. Wikipedia, Spijkerbed – Verder lezen
  12. Wikipedia, Church of God with Signs Following – Verder lezen
  13. Wikipedia, Vuurlopen – Verder lezen
  14. LivingWithoutHIVDrugs.com – Verder lezen
  15. Circle of Atonement, A Course in Miracles, T-21.VII.7 – Verder lezen
  16. Talbot, Michael, The Holographic universe, p. 40 – Verder lezen
  17. Biblija.net, Genesis, 3.11 – Verder lezen
  18. Operation Clambake, OT Levels & Confidential Material Summary List – Verder lezen

 

 

 

 

Description: dutch coverVlinders zijn vrij is een boek geschreven door Stephen Davis. Hij verwoord in dit boek zijn kijk op onze werkelijkheid. Een kijk die voor een groot gedeelte aansluit bij mijn eigen kijk op de werkelijkheid, de virtuele holografische realiteit.

Omdat Stephen het op een zeer unieke wijze beschrijft wil ik jullie dit niet onthouden. De komende tijd zal ik het complete boek op mijn blog publiceren.

Stephen heeft zijn boek vrijgegeven voor publicatie.

 

Voor de totale inhoudsopgave kijk op: Vlinder zijn vrij

Vlinders zijn vrij (27) – VORIGE LEVENS?

VORIGE LEVENS?

Vraag: Hoe zit het met vorige levens?

Antwoord: Ik ben gek op deze vraag. Ik heb ongeveer vijftig jaar in vorige levens geloofd, voordat ik kennismaakte met de kwantumfysica en de waarheid over het Mensenspel model. Ik geloofde er niet alleen in, maar ik had ook gedetailleerde herinneringen uit een aantal vorige levens.

Voordat we vorige levens gaan behandelen, moeten we het eerst over tijd hebben…

Uit onderzoeken in de kwantumfysica weten we nu dat in Het Veld, waar alle ervaringen voor het fysieke universum worden gecreëerd, tijd niet bestaat. Ruimte en tijd zijn deel van een hologram – wetenschappers zouden zeggen dat ruimte/tijd een functie is van het hologram – en daarom niet echt, net zoals een hologram niet echt is.

Eigenlijk , zoals anderen als Seth1 en Eckart Tolle2 keer op keer hebben gezegd, is het huidige moment het enige echte, of het relevante. Dat geldt niet alleen voor vorige levens, maar ook voor het verleden ín het heden, iets wat vanzelfsprekend lijkt als we zien hoe iemand zijn verleden kan aanpassen met nieuwe informatie over ‘hoe het toen was.’

Einstein zei ongeveer: ‘realiteit is een illusie, hoewel een hardnekkige;’ onze realiteit die van het ene moment overgaat in het volgende moment, lijkt continuïteit te bezitten. Maar die momenten kunnen ook als individuele hologrammen worden gezien die elkaar snel opvolgen, zoals een film die uit individuele beeldjes bestaat die elkaar snel opvolgen. Het hardnekkige eraan is dus illusoir. Lees verder Vlinders zijn vrij (27) – VORIGE LEVENS?

Vlinders zijn vrij (26) – ÉÉN SPELER PER ONEINDIGE IK?

Description: dutch coverVlinders zijn vrij is een boek geschreven door Stephen Davis. Hij verwoord in dit boek zijn kijk op onze werkelijkheid. Een kijk die voor een groot gedeelte aansluit bij mijn eigen kijk op de werkelijkheid, de virtuele holografische realiteit. Omdat Stephen het op een zeer unieke wijze beschrijft wil ik jullie dit niet onthouden.         De komende tijd zal ik het complete boek op mijn blog publiceren.               Stephen heeft zijn boek vrijgegeven voor publicatie.   Voor de totale inhoudsopgave kijk op: Vlinder zijn vrij

ÉÉN SPELER PER ONEINDIGE IK?

Vraag: Heeft een Oneindige Ik maar één Speler om het in het Mensenspel te vertegenwoordigen?

Antwoord: Dat kan ik niet met zekerheid zeggen. Maar waarschijnlijk niet.

Bekijk het zo…

Een Oneindige Ik bezit oneindige energie, oneindige vreugde, oneindige wijsheid, oneindige overvloed, oneindige liefde en een oneindige wens tot spel en om zichzelf uit te drukken. Ik kan me niet voorstellen dat eenOneindige Ik met de oneindige aantallen spelmogelijkheden in een oneindig universum zichzelf zou beperken tot maar één spel – het Mensenspel op Aarde – met maar één Speler. Maar het is mogelijk.

Onze ego’s laten ons graag denken dat we speciaal zijn – elk van ons – en dat we slechts één Oneindige Ikhebben die alleen maar met ons te maken heeft. Maar daar twijfel ik aan. Het zou logischer zijn als een Oneindige ik een aantal verschillende Spelers heeft in een aantal verschillende spelsituaties, mogelijk zelfs in een aantal verschillende universa. Lees verder Vlinders zijn vrij (26) – ÉÉN SPELER PER ONEINDIGE IK?

Vlinders zijn vrij (25) – ZIJN WIJ ALLEN ÉÉN?

Description: dutch coverVlinders zijn vrij is een boek geschreven door Stephen Davis. Hij verwoord in dit boek zijn kijk op onze werkelijkheid. Een kijk die voor een groot gedeelte aansluit bij mijn eigen kijk op de werkelijkheid, de virtuele holografische realiteit. Omdat Stephen het op een zeer unieke wijze beschrijft wil ik jullie dit niet onthouden.         De komende tijd zal ik het complete boek op mijn blog publiceren.               Stephen heeft zijn boek vrijgegeven voor publicatie.   Voor de totale inhoudsopgave kijk op: Vlinder zijn vrij

ZIJN WIJ ALLEN ÉÉN?

Vraag : In What the bleep do we know en in de The secret en in vele andere new age filosofieën wordt gezegd dat ‘wij allen één’ zijn. Zegt de kwantumfysica niet, dat ‘alles met elkaar is verbonden’ en hebben enkele recente experimenten dat niet bewezen? Is ons niet verteld dat de luchtverplaatsing van een vlinder in Brazilië een tornado in Texas kan veroorzaken?1

Antwoord: Ja, ja, ja… dat wordt ons verteld. Maar is het ook waar?

Ten eerste is er geen wij. Er is alleen ik en andere mensen, die in het unieke en individuele hologram verschijnen die mijn Oneindige Ik voor mij heeft gecreëerd.

Zelfs als je aanneemt (zoals ik doe) dat in jouw hologram vele van die andere mensen andere op zichzelf staande Spelers zijn met hun eigen Oneindige Ikken, dan hebben ze hun eigen unieke en individuele hologrammen, omdat er geen groot gemeenschappelijk hologram is.

Waarom werd de ‘wij zijn allen één’ gril uit de New Age dan zo populair?

In de vroege 80-ger jaren voerden de Franse fysicus Alain Aspect en medewerkers enkele beroemde experimenten uit, die de claim ‘wij zijn allen één’ of ‘wij zijn allen verbonden’ deed ontstaan. Toch toonde het experiment iets anders aan.

Wat hij namelijk deed was het verzenden van twee protonen (zeer kleine deeltjes) van een kaliumatoom, in verschillende richtingen. Deze twee protonen hadden op het moment van scheiding een tegengestelde (complementaire) lading. Daarna veranderde hij de lading van één van de protonen, waarop de andere proton opmysterieuze wijze gelijktijdig ook van lading veranderde.2 Dit werd bekend als de ‘spookachtige actie op afstand,’3omdat er geen verklaring was voor het feit dat twee protonen elkaar beïnvloedden op afstanden die communicatie tussen hen niet toestond.

Eenvoudig gezegd leverde het experiment het bewijs, dat een kwantumevenement op de ene locatie een evenement op een andere locatie kon beïnvloeden, zonder een aanwijsbaar mechanisme van communicatie tussen die twee locaties; dit landde bij de New Age als hét bewijs dat ‘wij allen zijn verbonden.’

Maar de resultaten van Aspect bewijzen dat in het geheel niet. Op zijn gunstigst bewijst het dat alles binnen een enkel hologram met elkaar verbonden is, een waarheid waar we al van op de hoogte zijn. Als je van een grotere holografische film een stukje afknipt, krijg je van dat stukje nog steeds het compleet holografische beeld (minder helder, maar met alles nog aanwezig). Dit wordt in de kwantumfysica verstrengeling genoemd4, wat feitelijk wil zeggen, dat alle verschillende deeltjes waaruit het hologram bestaat met elkaar zijn verbonden.

Binnen een enkel hologram is dus alles met elkaar verbonden, en als in mijn hologram een vlinder in Brazilië lucht verplaatst, dan kan dat in mijn hologram een tornado in Texas veroorzaken. Maar omdat er geen gemeenschappelijk groot hologram is, en iedere Speler zijn eigen unieke individuele holografische ervaringen heeft, kunnen de experimenten van Aspect niet worden gezien als bewijs dat we allen één zijn of verbonden.

Als dat van die vlinder en die tornado in beide, in jouw hologram en in die van mij plaatsvindt, dan is het een scenario van de omgevingstemplate die door jouw en mijn Oneindige Ik wordt gebruikt. Het betekent echter niet dat we ‘allen één zijn’.

Bekijk het eens zo: Het Veld bevat in golfvorm oneindige aantallen mogelijkheden. Mijn Oneindige Ik kan bijvoorbeeld besluiten om voor mij een hologram van een appel uit Het Veld te halen. Jouw Oneindige Ik kan besluiten om voor jou een hologram van een peer uit Het Veld te halen. Deze twee hologrammen zijn niet verbonden. Er zou een interactie kunnen plaatsvinden op een wijze die we nog niet begrijpen, maar dat betekent niet dat ze verbonden zijn. Daar zit een groot verschil tussen.

Ik kan in mijn hologram iets met die appel doen wat geen enkel effect heeft op de peer in jouw hologram. De hologrammen van Spelers zijn volledig onafhankelijk van elkaar. Een luchtverplaatsende vlinder in mijn hologram zal niet automatisch een tornado in jouw hologram veroorzaken. Er is geen wetenschappelijk bewijs voor de theorie dat we ‘allen verbonden zijn,’ ondanks wat New Age hierover zegt.

Laat me het op een andere manier uitleggen… Alle spelershologrammen zijn volledig onafhankelijk van alle andere spelershologrammen. Het is de enige mogelijkheid voor elke Oneindige Ik om voor een Speler een eigen realiteit te creëren. Het is de enige mogelijkheid om geen slachtoffers en overtreders te krijgen.

Dat herinnert me aan een psychologische gril uit de 80- en 90-ger jaren, de codependence.[§] Het hologram van de ene Speler is niet codependent met welk ander spelershologram dan ook. Er kan tussen twee onafhankelijke spelershologrammen interactie zijn, maar wat in het ene spelershologram gebeurd is niet codependent aan wat er in een ander spelershologram gebeurd. Er vindt kort gezegd geen co-creatie plaats.

Als je zou zeggen: ‘alles in mijn hologram is één,’ dan zou dat juist zijn. Maar om op holografisch niveau te zeggen: ‘we zijn allen één,’ is onjuist.

We kunnen nu naar een ander niveau gaan, in zowel Alain Aspetc’s experiment als in onze eigen individuele ervaringen. Mijn appelhologram en jouw peerhologram delen dezelfde bron – Het Veld – net zoals de twee protonen in Aspect’s experiment dezelfde bron hadden, het kaliumatoom. In Het Veld is alles met elkaar verbonden, golven op golven van potentie en oneindige mogelijkheden. Echter, als enkele van deze specifieke golven door een Oneindige Ik naar een menselijk brein in het fysieke universum worden gedownload, dan gaan die verbindingen niet mee.

Het zou juist zijn om te zeggen: ‘alle hologrammen hebben dezelfde bron, Het Veld.’ Net zoals het juist is te zeggen: ‘broer en zus hebben dezelfde bron, de ouders.’ Maar net zoals broer en zus op fysiek niveau nietverbonden zijn (uitgezonderd de anomalie van Siamese tweelingen) en duidelijk niet één zijn, zo zijn onze individuele hologrammen in het fysieke universum dat ook niet.

Op het niveau van Het Veld echter zijn wij allen niet alleen één, maar is alles één, omdat Het Veld de bron van alles en iedereen is, in de vorm van golffrequenties die later in het holografisch universum als deeltjes verschijnen.

We hadden het over appels en peren. Laten we het nu over appels en appels hebben, wat het ingewikkelder maakt.

Mijn Oneindige Ik laat in mijn hologram een appel verschijnen. Jouw Oneindige Ik laat in jouw hologram dezelfde appel verschijnen. Onze twee hologrammen gaan een interactie aan; hoewel jij de appel iets anders ziet dan ik de appel zie, is de appel op dezelfde plaats, in een keuken die in beide hologrammen voorkomt.

Terwijl jij toekijkt, neem ik de appel op en neem een hap. Ik zeg: ‘Ik eet de appel,’ en jij zegt: ‘Ja, jij eet de appel.’ Echter nu zijn terug bij wat Dr. Newberg zei, dat iets bespreken niets bewijst. Het is nog steeds onmogelijk om te bewijzen dat ik in jouw hologram de appel eet, of dat jij mij zegt dat ik de appel eet in mijn hologram, en dat er connectie is tussen de twee hologrammen.

Zoals gezegd, is het wél mogelijk dat de appel van de omgevingstemplate deel uitmaakt, die door beideOneindige Ikken is gebruikt en daardoor in beide hologrammen voorkomt. Dat betekent echter nog steeds niet dat onze hologrammen zijn verbonden, of dat jij en ik één zijn.

Stel je eens voor dat je in een restaurant aan een tafel zit en praat met een vriendin. Hetgeen zij zegt staat in haar script, dat is geschreven door jouw Oneindige Ik, bedoeld voor jouw holografische ervaring. Wat jij tegen haar zegt staat in jouw script, dat is geschreven door haar Oneindige Ik, bedoeld voor haar holografische ervaring. Het lijkt erop dat deze beide hologrammen in interactie zijn.

Beeld je nu eens in dat de muziek op de achtergrond te luid is en je bij het gesprek stoort. Jouw vriendin echter heeft daar geen last van. Waar zij wel last van heeft is een man aan een tafel naast haar, die met open mond nogal luidruchtig smakt. Je kijkt naar de man maar ziet dat niet aan hem en je hebt er geen last van.

Wat is hier aan de hand?

Beide Oneindige Ikken hebben voor de restaurantervaring van jullie beide de omgevingstemplate gebruikt en beide zien jullie dezelfde dingen; tafels en stoelen, bediening, bar, voedsel en dranken, enz. Maar beide Oneindige Ikken hebben elk voor zich aanpassingen in hun holografische spelerservaringen aangebracht, enige persoonlijke veranderingen hier en daar.

In het hologram van jouw vriendin is de muziek niet te luid. Het is niet alleen zo dat zij dat niet hoort, maar die is letterlijk niet te luid; voor haar geldt een ander geluidsvolume dan voor jou. Zelfs als je haar zou vragen of de muziek niet te luid is, zal ze zeggen: ‘nee, prima zo.’

Zo zit in jouw hologram geen man die met open mond luidruchtig smakt. Niet dat hij het wel doet maar jou niet stoort, hij doet het werkelijk niet. Jouw vriendin zou zelfs kunnen vragen of die smakkende man jou ook stoort, maar jij zou antwoorden: ‘ik merk er niets van.’

Hoewel ze in interactie zijn, kun je niet zeggen dat deze twee holografische ervaringen met elkaar verbondenzijn, of dat jij en je vriendin één zijn. De twee in interactie zijnde Spelers ervaren mogelijk dezelfdeomgevingstemplate, maar dat is dan ook alles.

Er is zelfs een filosofie die zegt dat het idee van ‘wij zijn allen één’ een soort hypnotische implantaat is, die uiteindelijk naar buiten zal komen om als foutief te worden verwijderd.5

EINDNOTEN

 

  1. Wikipedia, Vlindereffect – Verder lezen
  2. Wikipedia, Alain Aspect – Verder lezen
  3. Wikipedia, Ibid. – Verder lezen
  4. Wikipedia, Kwantumverstrengeling – Verder lezen
  5. Hubbard, L. Ron, From the OT3 materials – Verder lezen

Vlinders zijn vrij (23) – ANDERE MENSEN

Description: dutch coverVlinders zijn vrij is een boek geschreven door Stephen Davis. Hij verwoord in dit boek zijn kijk op onze werkelijkheid. Een kijk die voor een groot gedeelte aansluit bij mijn eigen kijk op de werkelijkheid, de virtuele holografische realiteit. Omdat Stephen het op een zeer unieke wijze beschrijft wil ik jullie dit niet onthouden.         De komende tijd zal ik het complete boek op mijn blog publiceren.               Stephen heeft zijn boek vrijgegeven voor publicatie.   Voor de totale inhoudsopgave kijk op: Vlinder zijn vrij

ANDERE MENSEN

Vraag: Als we niet allemaal in een enkel groot hologram zitten, hoe kunnen we dan samen ’s nachts dezelfde sterren zien, naar dezelfde film kijken of dezelfde mensen zien? Hoe kan een ander het met me eens zijn over wat we zien als realiteit, tenzij we hetzelfde zien?

 

Antwoord: Voordat we het gaan hebben over jezelf en een ander en het samen zien van dezelfde realiteit, moeten we uitzoeken wie die ander ís die het met je eens is. Denk je dat die echt bestaat?

Vraag: Oh, juist ja. Hoe zit het met andere mensen die in mijn hologram verschijnen? Zijn ze wel echt? Of creëert mijn Oneindige Ik die ook?

Antwoord: Het eerste wat je dient te onthouden is dat niets in jouw hologram echt is; de mensen niet, dit boek niet en ook de ogen waarmee je dit boek leest niet. Het is allemaal een hologram; en per definitie is een hologram niet echt, tenminste niet op de manier waarop we altijd hebben gedacht als echt. Lees verder Vlinders zijn vrij (23) – ANDERE MENSEN

Vlinders zijn vrij (22) – Deel drie ÉÉN GROOT HOLOGRAM?

Description: dutch coverVlinders zijn vrij is een boek geschreven door Stephen Davis. Hij verwoord in dit boek zijn kijk op onze werkelijkheid. Een kijk die voor een groot gedeelte aansluit bij mijn eigen kijk op de werkelijkheid, de virtuele holografische realiteit. Omdat Stephen het op een zeer unieke wijze beschrijft wil ik jullie dit niet onthouden.         De komende tijd zal ik het complete boek op mijn blog publiceren.               Stephen heeft zijn boek vrijgegeven voor publicatie.   Voor de totale inhoudsopgave kijk op: Vlinder zijn vrij

 

DEEL DRIE: VRAGEN & ANTWOORDEN

 Neo, ik weet waarom je hier bent. Ik weet wat je hebt gedaan. Ik weet waarom je nauwelijks slaapt, waarom je alleen leeft, waarom je nacht na nacht voor je computer zit. Je zoekt naar hém. Ik weet het want ooit zocht ik naar hetzelfde; en toen hij mij vond, zei hij dat ik eigenlijk niet naar hem zocht. Ik zocht naar een antwoord. Neo, het is die vraag die ons voort doet gaan. Het is die vraag die je hier heeft gebracht.

– Trinity, uit The matrix

 

VOORWOORD DEEL DRIE

Volgens Robert Scheinfeld heeft het in de tweede helft van het Mensenspel (wat hij Fase 2 noemt) geen zin om waarom te vragen; daar zijn een paar goede redenen voor. Je kunt jezelf niet uit het spel denken; het is geen zaak van begrijpen, maar van voelen. De vraag waarom kan een omleiding zijn, een zijspoor weg van het Proces zelf; het antwoord op waarom doet er niet toe en zal niets veranderen.

Eenmaal in je cocon is er op een waarom maar één antwoord mogelijk: Omdat jouw Oneindige Ik het zo voor je heeft gecreëerd, als gift.

Maar we zijn als Spelers ook nieuwsgierig en een waarom kan uit enthousiasme en interesse gesteld worden. Daar is niets mis mee.

Trouwens, nu je dit punt in het boek bent bereikt, zul je weten dat we het over een nieuwe en erg radicale benadering van het leven hebben, een tegengestelde aan wat we in het filmtheater hebben geleerd. Daarom is het stellen van vragen voor mij vanzelfsprekend en gerechtvaardigd, om zo de werking van het model beter te begrijpen. Dat maakt het duidelijk waarom het zo verschillend is van alles wat je tot nu toe bent tegengekomen; om de eerdere onechte kennis gemakkelijker achter je te kunnen laten door op de vragen die ons bezighouden nieuwe en alternatieve antwoorden te leren krijgen.

Ook vind ik trouwens dat een ‘vraag niet waarom,’ opmerking een afleidingsmanoeuvre kan zijn, om lastige vragen te ontwijken. Elk model van enige betekenis moet op een logische en consistente wijze een nauwkeurig onderzoek kunnen doorstaan.

Daarom verwelkom ik rechtmatige vragen, en met rechtmatig bedoel ik vragen die uit de oprechte wens komen meer van dit nieuwe model te willen begrijpen en of die het resultaat zijn van het uitproberen van de werking van het model. In vragen die van het ego komen of van Maya of van een poging mijn ongelijk aan te tonen of die eenvoudigweg uit zijn op een intellectuele discussie ben ik niet geïnteresseerd. Dat zijn meestal pogingen om oordelen en overtuigingen uit het filmtheater te rechtvaardigen.

Op de volgende bladzijden zul je enige vragen vinden die ik zelf had en die me ook zijn gesteld; de antwoorden daarop komen voort uit mijn eigen ervaringen en onderzoek als scout.

Sommige antwoorden zijn kort; andere vullen een heel hoofdstuk.

Neem geen van de antwoorden als dé waarheid aan. Ze zijn eenvoudig, logies, consistent en naar ‘beste bevinding,’ zeker als het gaat over de andere zijde van Het Veld, waar we nooit zeker van kunnen zijn. Als ze niet de waarheid bevatten, dan dienen ze op zijn minst om alternatieven te demonstreren op oude, inconsistente en controversiële antwoorden waar we zo lang in hebben geloofd.

Het belangrijkste is ons realiseren, dat op onze brandende levensvragen andere antwoorden mogelijk zijn, die er toe doen, dat dit model volledig is en werkbaar en consistent met de laatste ontdekkingen uit de kwantumfysica, dat we het oude geloofssysteem dat ons ingeperkt hield kunnen loslaten en totaal radicaal kunnen gaan.

ÉÉN GROOT HOLOGRAM?

 

Vraag: Ik heb begrepen als we het over een holografisch universum hebben, dat we allemaal deel uitmaken van een enkel groot hologram.

Antwoord: Dat is een veel voorkomend misverstand en is gewoon niet waar.

Als de neuronfysioloog Karl Pribram gelijk heeft en zegt, dat het menselijke brein een holografische ontvanger en omvormer is…

 

 

Het brein is zelf een hologram… dat mathematisch ‘harde’ realiteit construeert en daarbij afhankelijk is van invoer uit een frequentiedomein.1

…dan is er geen enkel groot hologram.

Als het fysieke universum waarin we leven één groot hologram zou zijn dat door ons allen werd gedeeld, dan zou er wel een erg groot brein nodig zijn om die downloads uit Het Veld te ontvangen en vanuit de oorspronkelijke golven om te zetten naar de deeltjes die we kunnen waarnemen. We zouden allen die deeltjes dan op precies dezelfde wijze waarnemen. We zouden allen dezelfde realiteit zien.

En zo is het niet. Iedereen ziet een iets andere realiteit dan de ander. Onze psychiatrische ziekenhuizen zitten vol met mensen die we psychotisch noemen en die een totaal andere realiteit zien dan de rest van ons.

(Psychotisch betekent een abnormale geestestoestand en is een gebruikelijke psychiatrische term voor een mentale toestand die wordt omschreven als ‘verlies van contact met de realiteit’… Mensen met psychosen rapporteren hallucinaties en waandenkbeelden.2)

Als je naast een psychotisch persoon zou staan in een bepaalde ruimte, dan zie je bijvoorbeeld voor jezelf een prettig sfeervol vertrek. De psychotische persoon echter ziet een martelkamer. Dit alles zou niet mogelijk zijn als we slechts één groot hologram zouden waarnemen. Het is wel mogelijk als beide een eigen realiteit waarnemen, een apart hologram voor ieder apart brein.

Bij een verkeersongeluk met tien verschillende ooggetuigen, kun je tien verschillende realiteiten van het gebeurde verwachten.

Je verlaat een restaurant en je vriend moppert over de onbeschoftheid van de bediening, hoewel je er zelf bij was en die juist vriendelijk en attent vond.

 

Of:

‘Bij wie host jij je website?’

‘Xyx Hosting’

‘Wat, bij die?’

‘Ja, waarom?’

‘Heb ik eens geprobeerd maar nooit weer. Vervelende ervaring; ging niet goed.’

‘Ze hosten al tien jaar voor me, altijd goede service en reageren altijd prettig.’

 Er is nog een beter voorbeeld waarvan ik denk dat het ons allemaal wel eens is overkomen: Je ziet iemand op straat lopen en zegt tegen je vriend: ‘He, is dat niet Rutger Hauer?’ Je vriend kijkt ook en zegt: ‘Die lijkt er helemaal niet op.’ Maar je houdt vol: ‘Jawel, dat is ‘m precies!’

Wat is hier gebeurd? Je kent het gezicht van Rutger Hauer uit films en tijdschriften, en die persoon die je op straat zag leek daar precies op, voor jou. Jouw vriend echter ziet Rutger Hauer in zijn films en tijdschriften anders en ziet de persoon op straat ook anders en is het daarom niet met je eens. Zouden we allen in één gigantisch hologram leven – één groot holografisch universum – dan zouden we in Rutger Hauer en in die persoon op straat hetzelfde zien en zouden we het erover eens zijn.

Dus ieder individueel menselijk brein ontvangt en vertaalt een eigen persoonlijk hologram, dat uit Het Veld door het Oneindige Ik is gedownload. Dit is inherent aan ‘je creëert je eigen realiteit,’ als we tenminste voldoende aandacht schenken aan wat werkelijk gezegd wordt.

EINDNOTEN

 

  1. Crystalinks.com, The holographic universe – Verder lezen
  2. Wikipedia, Psychosis – Verder lezen