Tagarchief: pensioenfondsen

Een gigantisch misverstand over het pensioen of worden we gewoon bedrogen? ✅

active_werkgevers

Meneer Groen heeft op zijn 35e een jaar gewerkt voor een zorginstelling, die is aangesloten bij Pensioenfonds Zorg en Welzijn.

De werkgever heeft in dat jaar een pensioenpremie van € 1.500 afgedragen aan Zorg en Welzijn.

500 euro500 euro500 euro

Dit bedrag komt in de beleggingen pot van Zorg en Welzijn en na 33 jaar, als meneer Groen de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt dan is zijn kapitaal gegroeid tot € 14.000, door een gemiddeld nettorendement van 7% per jaar.

500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro

 

Zorg en Welzijn heeft meneer Groen een pensioen toegezegd van € 150 per jaar:

vijftig eurovijftig eurovijftig euro

Meneer Groen leeft 25 jaar na zijn pensioengerechtigde leeftijd en wordt 93. Dus, om zijn pensioen te kunnen uitbetalen is er een bedrag van € 3.750 nodig.

500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 eurovijftig eurovijftig eurovijftig eurovijftig eurovijftig euro

Het pensioenfonds moet aan de rekenregels van de toezichthoudende autoriteiten voldoen, die een rekenrente van 2% voorschrijven en zegt dat er niet € 14.000 beschikbaar is, maar slechts € 2.900.

500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro

min:

vijftig eurovijftig euro

Het pensioenfonds constateert een tekort van € 850 en moet de premies van nog actieve pensioengerechtigden gebruiken om aan de verplichtingen naar meneer Groen te kunnen voldoen.

500 eurovijftig eurovijftig eurovijftig eurovijftig eurovijftig eurovijftig eurovijftig euro

De pensioengerechtigden die premie storten zijn boos, want meneer Groen eet hun pensioen op. Er kan vanzelfsprekend geen sprake zijn van indexatie. Dat begrijpt meneer Groen ook.

De werkelijkheid is echter anders. Er zit niet € 2.900 in de pot, maar € 14.000. Nadat meneer Groen het moede hoofd heeft neergelegd is er nog € 10.250 over.

500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro

plus:

vijftig eurovijftig eurovijftig eurovijftig eurovijftig euro

Nee, zegt het pensioenfonds. Tegenover de € 10.250 die wij na het overlijden van meneer Groen dan ‘in kas’ hebben, staan onze verplichtingen naar de gepensioneerden en toekomstig gepensioneerden. En omdat de rente volgens onze verwachting de komende 40 jaar laag blijft, hebben we meer dan dit bedrag nodig om aan onze toekomstige verplichtingen te kunnen voldoen. Tenminste, als we de pensioenpremies niet tot een astronomische hoogte willen laten oplopen…

dekkingstekort

Zelfs als het nettorendement gemiddeld over 33 jaar 4% zou bedragen, dan is er nog ruim voldoende kapitaal beschikbaar voor meneer Groen als hij op z’n 68e met pensioen gaat. Er zou dan € 5.500 beschikbaar zijn, € 1.750 meer dan nodig.

500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro500 euro

 

Conclusie: meneer Groen heeft gespaard om het de komende generaties makkelijker te maken om voor hun pensioen te sparen. Dit vooral ten faveure van de werkgevers, die het grootste deel bijdragen aan de afdrachten van pensioenpremies. De loonkosten kunnen daarom worden gedrukt dankzij meneer Groen en vele anderen.

Disclaimer: Omwille van de eenvoud is er met afgeronde bedragen gewerkt en werd niet in dit voorbeeld verwerkt dat over het kapitaal ‘van’ meneer Groen ook in de uitkeringsperiode nog rendement wordt gemaakt.

© Ad Broere, econoom

 

Vond je dit artikel interessant ? Deel het dan of plaats het op je eigen blog of andere socialmedia kanalen.

Bron: Een gigantisch misverstand of toch een hoax? – ‘Coöperatie De Vrije Media – geen vraag die we niet stellen

Zakkenvullende EU-parlementariërs geven 270 miljoen euro belastinggeld aan eigen pensioenfonds ✅

EU2016 NL (bron: Flickr)

 

Het pensioenfonds heeft een enorm gat, maar de pensioenen worden niet gekort. In plaats daarvan hebben Europarlementariërs 270 miljoen euro uitgetrokken om het gat te dichten.

Macht corrumpeert, is een oud gezegde. De leden van het Europees Parlement bewijzen dat deze uitspraak nog steeds actueel is: ze hebben deze week 270 miljoen euro opzij gezet om het pensioengat van 1000 voormalige parlementariërs te dichten. Die hadden een eigen pensioenfonds voor hun aanvullende pensioen, maar de dekkingsgraad van dat fonds is slechts 35 procent. Toch worden de pensioenen niet gekort, maar wordt in plaats daarvan extra geld naar het fonds gesluisd.

Ter vergelijking:

In Nederland mogen fondsen met een dekkingsgraad onder de 105 procent de pensioenen niet verhogen. Bij een veel lagere dekkingsgraad worden de pensioenen zelfs gekort. In Brussel zijn de pensioenen vorig jaar – ondanks het tekort – opnieuw verhoogd.

Tja, alle mensen zijn geljik maar sommige mensen zijn nu eenmaal meer gelijk dan anderen.

De regels waaraan wij ons allemaal moeten houden, gelden niet voor de leden van het Europees Parlement. Dus in plaats van de pensioenen te korten, kozen de zakkenvullers ervoor om het pensioengat te dichten met geld van de begroting. Met andere woorden: ons belastinggeld wordt gebruikt om de absurde pensioenregeling van Europarlementariërs te spekken.

Diezelfde Europarlementariërs hebben jarenlang veel te weinig pensioenpremie betaald vergeleken met de gigantische uitkering die ze van het fonds krijgen:

Volgens de Nederlandse pensioendeskundige Theo Kocken hebben de gepensioneerde parlementariërs veel te weinig premie betaald voor het pensioen dat ze krijgen. “Het is een absurde pensioenregeling met veel te veel toezeggingen voor veel te weinig premie.”

Dit is waar de EU voor staat: onbeschaamd zakkenvullen op kosten van ons belastinggeld. Het is geen wonder dat de anti-EU-partij van Thierry Baudet, Forum voor Democratie, zo populair is. Net als de PVV wil deze partij dat Nederland de EU verlaat, liever vandaag dan morgen.

 

Vond je dit artikel interessant ? Deel het dan of plaats het op je eigen blog of andere socialmedia kanalen.

 

http://www.dagelijksestandaard.nl/2017/02/zakkenvullende-eu-parlementariers-geven-270-miljoen-euro-belastinggeld-aan-eigen-pensioenfonds/

Onze pensioenen zijn aan de beurt !! Banken en de Eu bereiden de grootste diefstaf ooit voor !

pensioenen
De aanval op de pensioenen komt op stoom. Bedrijven, de overheid en Centrale Banken spannen samen om uit te komen onder contractuele verplichtingen, en pensioenfondsen, of privévermogens bedoeld voor de ‘oude dag‘, te strippen.

Velen die afhankelijk zijn van een oudedagsvoorziening zijn al jaren de klos. En het eind is nog niet in zicht.

Per land is het pensioenstelsel anders opgebouwd. In veel landen betreft het een contractuele verplichting van de overheid en/of de bedrijven, om mensen die een bepaalde leeftijd hebben bereikt een uitkering te geven voor de rest van hun leven. Al dan niet met een verplichting om op een bepaalde leeftijd ook te stoppen met werken. Of in elk geval bij dat bedrijf waarvoor men werkzaam was.

De hoogte van die uitkering is contractueel vastgelegd, met inbegrip van een mechanisme voor indexatie wegens prijsstijgingen, of het betreft een ‘indicatie‘, maar de feitelijke uitkering staat niet contractueel vast. Fondsen hebben een ‘inspanningsverplichting‘ om te compenseren voor prijsstijgingen, maar de draagkracht van het fonds, afgemeten aan het belegde vermogen, kan een beperkende factor zijn.

Overheden hebben geld nodig voor dingen die ‘BOEM!‘ zeggen, en het kunstmatig scheppen van ‘werkgelegenheid‘ door meer en meer regelgeving. Geld dat tot voor kort voornamelijk werd geleend van toekomstige generaties door het laten groeien van de ‘Staatsschuld‘. Maar met steeds meer westerse landen die hun ‘Staatsschuld‘ tot (ver) boven de honderd procent van het GDP zagen groeien, zonder reserves van zichzelf, begon daar de erosie. Contracten werden verscheurd, en ouderen werden op rantsoen gezet. Je kunt zeggen dat de ouderen op die wijze de kunstmatig geschapen ‘werkgelegenheid‘ voor jongeren betaalden. Een vestzak-broekzak-operatie die per saldo alleen maar meer ‘snijverliezen‘ oplevert. ‘Snijverliezen‘ die je uitdrukt in meer ‘werkgelegenheid‘, zolang die vermogensoverdracht nog niet geautomatiseerd is.

Daarmee was de balans nog niet gezond, omdat de échte economie maar niet wilde herstellen. Dus zochten overheden naar nieuwe bronnen, en een manier om de rentelast over hun ‘Staatsschuld‘ te drukken. Naast het bijdrukken van geld, werd de rente naar ‘min-nul’ gebracht, wat in landen met een pensioenregeling die gebaseerd is op spaartegoeden betekent dat de fondsen meer geld als reserves moeten hebben om aan de contractueel aangegane verplichtingen te kunnen voldoen. In landen waar het feitelijk de werkenden zijn die middels een ‘omslagsysteem‘ betalen voor de pensioenen van de ouderen ligt dat anders.

Er zijn ook ‘hybride‘ systemen ontstaan in de ‘vette jaren‘. Overheden en bedrijven overtuigden de werknemers van de noodzaak om het ‘teveel‘ aan belegd vermogen af te romen, omdat het zonde was van al die ‘rondklotsende miljarden‘, met de impliciete, of zelfs contractueel vastgelegde belofte om in ‘magere tijden‘ het afgeroomde geld weer terug te storten, als er tekorten dreigden te ontstaan. Waar dat contractueel is vastgelegd is er nog enige houvast, al moet nog worden afgewacht hoe de ‘onafhankelijke rechter‘ oordeelt bij een conflict, en welke partijen de ‘onafhankelijke rechter‘ accepteert als legitieme klagers. Waar die contractuele verplichting ontbreekt, kunnen de gepensioneerden fluiten naar hun geld. Zo deed de ‘regering Lubbers‘ een greep in de kas van het ABP, en was dat fonds een van de eersten die als gevolg daarvan de pensioenen moest korten.

De overdracht van geld van ‘inactieven‘ naar ‘actieven‘, en andere groepen ‘inactieven‘, levert geen ‘meerwaarde‘ op. En er is zelfs een niet geringe kans dat het ook geen werkgelegenheid oplevert, als de functies die op deze manier worden gesubsidieerd vanuit de spaartegoeden van gepensioneerde actieven vervolgens worden geautomatiseerd. Dat leidt tot een vermogensoverdracht van de fondsen naar een puissant rijke toplaag van ‘eigenaren‘ en banken. Toch is er weinig verzet tegen.

In het geval van een ‘omslagsysteem‘, zoals de AOW, waarbij actieven betalen voor inactieven kun je nog zeggen dat er sprake is van een belangenafweging. Bij een collectief gespaard vermogen is het eigenlijk vreemd dat de inactieven zo weinig zeggenschap hebben over het tegoed, en de wijze waarop het wordt beheerd. En dat de overheid, middels de Centrale Bank, kan ingrijpen, zonder dat het verantwoordelijkheid draagt voor de gevolgen. Het is niet moeilijk om in te zien dat overheden die om geld verlegen zitten langs deze weg eenvoudig zichzelf kunnen verrijken. Terwijl besturen van pensioenfondsen en leidinggevenden bij bedrijven aan kunnen voeren dat hun handelingsvrijheid wordt beperkt, waardoor ook zij geen verantwoordelijkheid hoeven te aanvaarden voor de gevolgen van ‘onvoordelige‘ beleggingen.

De aanval op de pensioenen komt op stoom en niemand zal dit nog kunnen stoppen

ONS PESIOEN IS IN GEVAAR: EU stelt controversiële pensioenwet uit tot na EU-referendum

pensioenGaan ze straks nog meer uit onze pensioenfondsen plunderen, in het verleden is al eerder 72 miljard weggehaald en volgens Rutte was een nader onderzoek niet nodig, dat zegt al genoeg hoe het kabinet met ons omgaat.

 

Lees verder ONS PESIOEN IS IN GEVAAR: EU stelt controversiële pensioenwet uit tot na EU-referendum

Pensioenschandaal professioneel weggemoffeld door Tweede Kamer ✅

Afbeeldingsresultaat voor hier rust een pensioenfraudeDe Tweede Kamer heeft onlangs een motie van Tweede Kamerlid Pieter Omtzigt (CDA) over een schandaal met pensioenfondsen in de jaren negentig afgewezen. Omtzigt wil graag openheid van zaken, maar VVD, PvdA en D66 hebben blijkbaar geen behoefte aan een onderzoek.

 

In het begin van de negentiger jaren is er een aantal keer een flinke greep gedaan uit de pensioenpot van Nederlandse pensioenfondsen. In 1989 waren de dekkingsgraden van de pensioenfondsen zo’n 200 procent. Flink hoog en ruim voldoende om alle premies te betalen. Zo dacht de (r)overheid er dus ook over, en graaide er lustig op los in de pensioenfondsen om zodoende andere gaten in de begroting te kunnen dichten. Foute boel.

Feitelijk is dit diefstal, aangezien de premie voor pensioenen wordt ingehouden op loon. Er wordt dus van ingelegd loon gestolen door de overheid. Schandalig, maar niet in de ogen van de coalitie in de Tweede Kamer. Geld uit de pensioenpot werd ook gebruikt om winsten van bepaalde bedrijven op te krikken. Inmiddels is de dekkingsgraad bij veel pensioenfondsen teruggelopen naar 103 procent. Er is simpelweg niet meer genoeg in kas, en er wordt gekort op de uitkering. Veel verliezen zijn toe te schrijven aan verkeerde beleggingen, maar de diefstal uit de premiepotten wordt professioneel weggemoffeld onder een kleed in de Tweede Kamer.

Vond je dit artikel interessant ? Deel het dan of plaats het op je eigen blog of andere socialmedia kanalen.