Tagarchief: multinationals

Waarom betalen multinationals haast geen belastingen?

Zopas verscheen een uitgebreide wetenschappelijke studie over de belastingsstrategieën van multinationale ondernemingen (MNO’s).  Met hun titel, The Missing Profits of Nations, bekennen de auteurs (*1) kleur: elk miljard belasting dat deze bedrijven niet betalen is ten koste van het algemeen welzijn. Een andere aanwijzing dat deze onderzoekers zich terdege bewust zijn van de maatschappelijke functie van universitair onderzoek is dat ze al hun gegevens (paper, exceltabellen, programma’s, presentatie…)  ter beschikking stellen van het publiek.

(Door Herman Michiel, oorspronkelijk verschenen op Ander Europa)

Om maar meteen één van hun bevindingen te vermelden: in de Europese Unie wordt ongeveer 20% van de door buitenlandse MNO’s verschuldigde belasting (*2) niet betaald, wat neerkomt op ongeveer 100 miljard  € ; dit is maar iets minder dan de totale jaarlijkse begroting van de Europese Unie!!

Maar belangrijker nog dan nieuw cijfermateriaal is de kritische aanpak van de onderzoekers bij de vraag: waarom betalen MNO’s steeds minder belastingen? Dat laatste betwijfelt niemand; tussen 1985 en 2018 daalde wereldwijd de gemiddelde wettelijke aanslagvoet voor bedrijven van 49% naar 24%; in de Verenigde Staten verminderde ‘populist’ Trump die aanslagvoet in 2018 van 35% naar 21% …
Waarom daalt de belasting op bedrijven? Hierover schrijven de auteurs het volgende:

“De standaard-uitleg is dat landen door de globalisering in een hardere concurrentiestrijd gewikkeld zijn voor productief kapitaal, en daarom de bedrijfsbelasting verlagen. Daardoor trekken ze meer machines, fabrieken en uitrusting aan, wat de productiviteit van de arbeid verhoogt en de lonen laat stijgen. De wereldwijde economische integratie heeft de localisering van kapitaalinvesteringen gevoeliger gemaakt voor verschillen in belastingen, wat tot een meer perfecte concurrentie tussen naties leidde.”

Maar, vragen de auteurs zich af,  is deze visie op globalisering en verandering in fiscale politiek ook empirisch vast te stellen?  Hun antwoord:

Our simple answer is “no.” Machines don’t move to low-tax places; paper profits do. By our estimates, close to 40% of multinational profits are artificially shifted to tax havens in 2015. This tax avoidance and the failure to curb it are the main reason why corporate tax rates are falling globally—not tax competition for productive
capital.

Overheden verlagen dus de belastingen op bedrijven en hebben allerlei speciale regelingen om buitenlands kapitaal aan te trekken,

 » Lees verder

https://apokalypsnu.nl/2018/06/17/waarom-betalen-multinationals-haast-geen-belastingen/

Multinationals betalen haast geen belasting, waarom ?

Zopas verscheen een uitgebreide wetenschappelijke studie over de belastingsstrategieën van multinationale ondernemingen (MNO’s).  Met hun titel, The Missing Profits of Nations, bekennen de auteurs (*1) kleur: elk miljard belasting dat deze bedrijven niet betalen is ten koste van het algemeen welzijn. Een andere aanwijzing dat deze onderzoekers zich terdege bewust zijn van de maatschappelijke functie van universitair onderzoek is dat ze al hun gegevens (paper, exceltabellen, programma’s, presentatie…)  ter beschikking stellen van het publiek (zie hier).

(Door Herman Michiel, oorspronkelijk verschenen op Ander Europa)

 

Om maar meteen één van hun bevindingen te vermelden: in de Europese Unie wordt ongeveer 20% van de door buitenlandse MNO’s verschuldigde belasting (*2) niet betaald, wat neerkomt op ongeveer 100 miljard  € ; dit is maar iets minder dan de totale jaarlijkse begroting van de Europese Unie!!

Maar belangrijker nog dan nieuw cijfermateriaal is de kritische aanpak van de onderzoekers bij de vraag: waarom betalen MNO’s steeds minder belastingen? Dat laatste betwijfelt niemand; tussen 1985 en 2018 daalde wereldwijd de gemiddelde wettelijke aanslagvoet voor bedrijven van 49% naar 24%; in de Verenigde Staten verminderde ‘populist’ Trump die aanslagvoet in 2018 van 35% naar 21% …
Waarom daalt de belasting op bedrijven? Hierover schrijven de auteurs het volgende:

“De standaard-uitleg is dat landen door de globalisering in een hardere concurrentiestrijd gewikkeld zijn voor productief kapitaal, en daarom de bedrijfsbelasting verlagen. Daardoor trekken ze meer machines, fabrieken en uitrusting aan, wat de productiviteit van de arbeid verhoogt en de lonen laat stijgen. De wereldwijde economische integratie heeft de localisering van kapitaalinvesteringen gevoeliger gemaakt voor verschillen in belastingen, wat tot een meer perfecte concurrentie tussen naties leidde.”

Maar, vragen de auteurs zich af,  is deze visie op globalisering en verandering in fiscale politiek ook empirisch vast te stellen?  Hun antwoord:

Our simple answer is “no.” Machines don’t move to low-tax places; paper profits do. By our estimates, close to 40% of multinational profits are artificially shifted to tax havens in 2015. This tax avoidance and the failure to curb it are the main reason why corporate tax rates are falling globally—not tax competition for productive
capital.

Overheden verlagen dus de belastingen op bedrijven en hebben allerlei speciale regelingen om buitenlands kapitaal aan te trekken, waar natuurlijk geen enkele multinational bezwaar tegen heeft. Maar de grote belastingsverdwijntruc  bestaat niet in het verplaatsen van de productie, maar van de winst; geen zware machines moeten verhuisd worden, alleen bits en bytes. Een van de standaard-verdwijntrucs is het manipuleren van de ‘transfer pricing’. Coca Cola produceert bv. in Frankrijk (relatief hoge belastingsvoet) maar verkoopt het product aan zeer lage prijs (weinig belasting dus) aan een vestiging van Coca Cola (die niet zo veel hoeft voor te stellen) in Ierland (zeer lage belastingsvoet). Resultaat: drastische verlaging van de effectieve belasting. Naast Ierland worden voor Europa in de studie ook Luxemburg, Nederland  en  Zwitserland vermeld als belastingsparadijzen, met België als twijfelgeval (“slechts” 13 miljard € getransfereerd in 2015).

Men komt dan in het lagebelastingland weliswaar tot totaal ongeloofwaardige cijfers van winsten in verhouding tot lonen, zoals de onderstaande grafiek (uit deze studie) laat zien, maar blijkbaar laten overheden zich graag bedriegen.

In The Missing Profits of Nations, wordt verder ingegaan op de redenen waarom overheden de eigenlijke belastingsparadijzen niet of weinig aanpakken. Een schat aan gegevens en inzichten, die een ander verhaal laten horen dan “de helaasheid van de globalisering”; een overheid die het probleem wil aanpakken is helemaal niet zo onmachtig als nu beweerd wordt. (hm)

Noten:

(*1) Thomas Tørsløv en Ludvig Wier (beide Universiteit van Kopenhagen) en Gabriel Zucman (UC Berkeley en NBER)

(*2) Let wel dat het hier alleen gaat over de belasting op winsten van vestigingen van buitenlandse bedrijven; deze winsten zijn maar een fractie (ca. 15%) van de globale bedrijfswinsten, en de ontlopen belastingen waarvan hier sprake ook maar een deel van het totaal aan ontdoken en ontweken belastingen. Zo valt het ‘vrijwillig’ verlies van 7 miljard € voor de Nederlandse schatkist, zoals onlangs gemeld in de Nederlandse media in verband met het Nederlandse Shell buiten het bestek van dit onderzoek, want Royall Dutch Shell is een Nederlands bedrijf.

Bron:https://www.globalinfo.nl/Recensies-enzo/waarom-betalen-multinationals-haast-geen-belastingen

Lees verder Multinationals betalen haast geen belasting, waarom ?

Deze 10 bedrijven bepalen wat jij eet ! ✅

Vrijwel alle grote voedsel- en drankmerken zijn in handen van slechts 10 bedrijven.

Deze bedrijven – Nestlé, PepsiCo, Coca-Cola, Unilever, Danone, General Mills, Kellogg’s, Mars, Associated British Foods en Mondelez – hebben stuk voor stuk duizenden mensen in dienst en draaien miljardenomzetten.

In een poging consumenten bewust te maken van het feit dat alle merken die ze kopen in handen zijn van slechts enkele bedrijven, heeft Oxfam een verbijsterende infographic gemaakt die laat zien hoe verweven de merken zijn.

Hieronder lees je welke merken de bedrijven zoal verkopen:

Kellogg’s:

Omzet in 2016: 13 miljard dollar.

Kellogg’s is eigenaar van merken als Eggo, Pringles en Cheez-It.

Associated British Foods

Omzet in 2016: 16,8 miljard dollar.

Het Britse bedrijf is eigenaar van merken als Jordans, Twinings en de populaire winkelketen Primark.

General Mills

Omzet in 2016: 16,6 miljard dollar.

General Mills is vooral bekend vanwege Cheerios en Chez, maar is ook eigenaar van merken als Hamburger Helper, Häagen-Dazs en Bugles.

Danone

Omzet in 2016: 23,7 miljard dollar.

Vooral bekend van yoghurtmerken als Activia, Yocrunch en Oikos, maar Danone verkoopt ook mineraalwater.

Mondelez

Omzet in 2016: 25,9 miljard dollar.

Dit bedrijf is eigenaar van onder meer Milka, Côte d’Or, Toblerone, LU, Orea, TUC, LiGA en Stimorol.

Mars

Omzet in 2016: 35 miljard dollar.

Mars is vooral bekend van de Marsrepen en M&M’s, maar het bedrijf voert ook de merken Uncle Ben’s, Balisto, Dove, Freedent, Maltesers, Milky Way, Pedigree, Skittles, Snickers, Twix en Whiskas.

Coca-Cola

Omzet in 2016: 41,9 miljard dollar.

Een lijstje van bekende producten van Coca-Cola naast cola: Fanta, Sprite, Chaudfontaine, Aquarius, Monster Energy, Nestea en Viva.

Unilever

Omzet in 2016: 48,3 miljard dollar.

Tot de merken van Unilever behoren onder meer Axe deodorant, Lipton, Magnum, Bertolli, Robijn, Knorr, Zwitsal, Unox, Calvé, Blue Band en Hellmann.

PepsiCo

Omzet in 2016: 62,8 miljard dollar.

PepsiCo verkoopt niet alleen Pepsi, maar ook merken als Quaker, Cheetos en Tropicana.

Nestlé

Omzet in 2016: 90,2 miljard dollar.

De bekendste merken van Nestlé zijn Nescafé, Vittel, Maggi, Nuts, KitKat, Smarties, Lion, Rolo en Felix.

 

Vond je dit artikel interessant ? Deel het dan of plaats het op je eigen blog of andere socialmedia kanalen.

Bron: Deze 10 bedrijven bepalen wat jij koopt

Zoektocht naar de werkelijkheid