Spring naar inhoud

‘Be the change you want to see in the world’



Menno, 5 jaar oud, heeft een snotneus. Zijn ouders worden telefonisch (want ze mogen de school van hun eigen kind niet meer in) op het matje geroepen door de school. Juf Marjan belt: ‘Uw kind heeft een snotneus, meneer en mevrouw. U moet hem echt testen.’ De moeder van Menno voelt zich onder druk gezet. Ze heeft zich goed ingelezen in de PCR test en ze weet dat die test helemaal niet gebruikt mag worden voor een diagnose. Deze test zorgt voor een zeer hoog aantal vals-positieven. Dat betekent dat een positieve test niets zegt. Een negatieve test ook niet trouwens. Menno voelt zich prima, hij heeft geen last van zijn snotneus, maar Juf Marjan is er van overtuigd dat hij een mogelijk gevaar is voor zijn omgeving.

Door de grote sociale druk van de school gaan zijn ouders overstag en ze besluiten Menno toch maar te testen.
Ze rijden met Menno naar een afgelegen teststraat ergens op een druilerig industrieterrein. Menno krijgt een wattenstaaf in zijn neus, gegeven door een student gekleed in een wit maanpak. Een student die nergens meer kan bijverdienen, want de horeca is gesloten, dus ja, hij moet ergens bijklussen.
De volgende dag krijgen de ouders van Menno de uitslag: positief. Menno is zich van geen kwaad bewust, hij heeft energie voor 10.

Beschaamd bellen de ouders van Menno met de school om de uitslag te delen. De school stuurt per direct de hele klas naar huis en alle kinderen uit de klas moeten in quarantaine. Na 5 dagen mogen de kinderen pas terug naar de klas als ze zo’n zelfde soort PCR uitslag kunnen overhandigen (negatief). De ouders die hun kinderen niet bloot willen stellen aan deze dubieuze PCR test, worden gestraft: die kinderen moeten nog 5 dagen langer in quarantaine.

HET SNEEUWBALEFFECT
Hoe de snotneus van Menno doorwerkt op het leven van anderen:
Evi is een klasgenootje van Menno. Zij komt uit een gezin wat bestaat uit haar ouders en haar twee zussen (Mare en Lot) die ook allemaal op school zitten. Haar ouders hebben beide drukke banen. Beide werken al vanaf maart thuis. Vorige week zat Mare in quarantaine en die week daarvoor Lot. Mare en Lot zijn nu weer naar school maar nu zit Evi in quarantaine. De moeder van Evi is in alle staten. Haar to do list van werk wordt alleen maar langer en nu heeft ze WEER een kind thuis. De moeder van Evi is inmiddels bijna overspannen. 10 maanden thuiswerken, geen sport meer, nooit meer eens op pad met haar vriendinnen want die durven niet meer af te spreken en elke dag maar weer afwachten of 1 van de kinderen in quarantaine moet: het maakt haar inmiddels wanhopig.
Menno en Evi gaan weer naar school na 5 dagen quarantaine.

Eind goed al goed? Here we go:
5 dagen later. De meeste kinderen zijn weer terug in de klas. Maar dan heeft klasgenoot Jelle een snotneus. Juf Marjan belt nu dus de ouders van Jelle. Jelle test ook positief en alle kinderen zitten direct weer thuis. Ook Jelle heeft nergens last van trouwens. Een beetje snotterig, that’s it. De moeder van Evi is in alle staten. Ze roept tegen haar man: ‘Hoe kom ik ooit nog ergens aan toe? Heb ik nu WEER een kind thuis? En zijn die ouders van Jelle nu ook al zo onverantwoordelijk? Die hebben vast net zoals de ouders van Menno vast geen 1.5 meter afstand gehouden? Zijn er nu echt alleen maar wappies in die klas van Evi? Ouders die naar demonstraties gaan enzo? Waar blijft dat vakzin? Pas als dat vakzin er is, krijg ik m’n leven terug! Ik sta morgen in de rij, want dit is geen leven. En alle drie mijn dochters krijgen ook dat vakzin, want dan kunnen te tenminste weer gewoon naar school!’

Lieve mensen.
Het is zo doorzichtig toch? Waarom gebeurt dit? Om chaos te creëren en om gezinnen en scholen te ontwrichten. Om mensen psychisch te breken. Zodat iedereen straks zo murw is dat we met z’n allen SMEKEN om dat vakzin. Zodat we straks zelf met kleine kinderen in de rij staan voor dat vakzin. En dat vakzin; dat is geen vakzin. Het is gentherapie. Het zou helemaal geen vakzin genoemd mogen worden. Het is een levensgevaarlijk experiment met mensen.

Hoe verder?
Het is nu belangrijker dan ooit om je echt te verdiepen wat er speelt. Alle feiten liggen op tafel. Je moet ze alleen echt aankijken en opzoeken. Buig niet voor groepsdruk. Hou je rug recht. Dat zijn we verplicht aan onze kinderen. Want kinderen zijn de grootste slachtoffers van dit beleid.
Laat je niet gek maken. Stap in de power die je in je hebt. Alle kracht zit in je. Het is aan jou om die oerkracht aan te boren. Voor jouw kind, jouw kleinkind, jouw neefje of nichtje.
Spreek de scholen aan op hun verantwoordelijkheid. Als ze meewerken aan dit beleid, werken ze mee aan chaos en ontwrichting van onze maatschappij en van onze gezinnen.
Genoeg is genoeg.
Tot hier en niet verder.
Laten we met z’n allen opstaan.
‘Be the change you want to see in the world’.
Uit liefde voor alle kinderen van Nederland,

Geschreven door Fiona Zwart.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: